హిందూ సమాజం లేబుల్‌తో ఉన్న పోస్ట్‌లను చూపుతోంది. అన్ని పోస్ట్‌లు చూపించు
హిందూ సమాజం లేబుల్‌తో ఉన్న పోస్ట్‌లను చూపుతోంది. అన్ని పోస్ట్‌లు చూపించు

18, ఫిబ్రవరి 2012, శనివారం

భావి హిందూ మతవ్యవస్థ : ఒక ప్రతిపాదన

హిందువులు సమైక్యంగా లేకపోవడానికి, మన మతం నానాటికీ బలహీనపడుతూండడానికి గల కారణాల్లో కులోన్మాదం ఒకటైతే, హిందువులందఱికీ కలిపి ఒక అత్యున్నత మతపీఠం లేకపోవడం రెండో ప్రధానకారణమని నా అభిప్రాయం. ఈ కారణం చేత మన ధర్మశాస్త్ర సూత్రాల స్థానాన్ని సెక్యులర్ ప్రభుత్వ చట్టాలు ఆక్రమించుకుంటున్నాయి. మన పీఠాధిపతుల స్థానాన్ని సెక్యులర్ న్యాయమూర్తులూ, కోర్టులూ దురాక్రమించేశారు. వారిప్పుడు మన దేవాలయాల మీదా, ఆచారాల మీదా తీర్పులు చెప్పే స్థాయికొచ్చేశారు.  వీటన్నింటి ద్వారా మనం మన ఆచార వ్యవహారాలకీ, ధర్మశాస్త్ర నిర్దేశాలకీ వ్యతిరేకంగా ప్రవర్తించేలా, మాట్లాడేలా తర్ఫీదివ్వబడుతున్నాం. మఱోపక్క హిందువులుగా మన ఉమ్మడి ప్రయోజనాల దృష్ట్యా మనమెవఱికి వోటెయ్యాలో మార్గదర్శనం చేసే ధార్మికనాయకులూ, సాంస్కృతిక నాయకులూ కఱువయ్యారు. లేదా తమకంటూ ఒక వ్యవస్థ లేకపోవడం చేత వారి గొంతు ఈ కలకలంలో వినపడ్డం మానేసింది. 

కనుక భవిష్యత్తులో నైనా మనం ఒక కేంద్రీకృత  అత్యున్నత మతపీఠాన్ని (Centralized Supreme Pontificate) ఏర్పఱచుకోవాలి. దేవాలయాలలో నియామకాలూ, ఆచారాలూ, జీతాలూ, హిందువుల సామాజిక, ఆర్థిక, రాజకీయ పాలసీలూ అన్నీ ఆ పరమపీఠాధిపతులే నిర్ణయించాలి. ఆ నిర్ణయాలు అన్ని స్థాయిల్లోనూ వెనువెంటనే అమల్లోకి రావాలి. ప్రతి హిందువూ తన కుటుంబ సంప్రదాయాని కనుగుణంగా ఏదో ఒక ప్రపీఠంలోనూ, ఉపపీఠంలోనూ, అనుపీఠంలోనూ తన పేరు నమోదు చేసుకోవాలి. దాని స్వరూపాన్ని నేను ఈ క్రింది విధంగా ఊహించుకుంటున్నాను. ఈ క్రింద పరిశీలించండి.

14, ఫిబ్రవరి 2012, మంగళవారం

శ్రీరామరాజ్యం చలనచిత్రం యొక్క ఆర్థిక పరాజయం

ఇటీవల ఒక గూగుల్ గుంపులో జఱిగిన చర్చ

ఒక సభ్యుడు

మిత్రులారా ! నేను సర్వదా ఆధ్యాత్మిక/ పౌరాణిక చలనచిత్రాల విజయాన్ని కోరుకుంటాను. కానీ నేను శ్రీరామరాజ్యం చూడలేదు. కొన్నిరోజులు పోయినాక ఎలాగూ CDs వస్తాయి గదా ! ఇంట్లోనే చూసుకుందామని ! అయితే ఆ సినిమా ఎక్కువ ప్రదర్శనాకేంద్రాల్లో బాగా ఆడలేదని వార్తలొచ్చాయి. దాని నిర్మాత నష్టాల్లో ఉన్నాడని కూడా చెబుతున్నారు. ఇది విన్నాక ఒక రామభక్తుడుగా నాకు బాధ కలిగింది, "ఇలా ఎందుకు జఱిగిందా ?" అని ! 

౧. బాపులాంటి దర్శకేంద్రుడు, నందమూరి బాలకృష్ణలాంటి జనరంజక కథానాయకుడూ పనిచేసిన ఈ చలనచిత్రం ఎందుకిలా అంచనాలు తప్పింది ? వయోవృద్ధత్వం వల్ల బాపుగారిలో దర్శకత్వపటిమ మందగించిందా ? లేదా అదే కారణం చేత బాలకృష్ణ ఆ పాత్రకి సరిపోలేదా ? లేక బాలకృష్ణ మూర్తిమత్త్వానికి (image) ఆ పాత్ర సరిపడలేదా ? లేక ప్రజలు "లవకుశ" రామారావుగారితో బాలకృష్ణని పోల్చుకొని తిరస్కరించారా ? 

౨. అంతకంటే ముఖ్యంగా ప్రజల్లో ఆధ్యాత్మిక, హిందూవాసనలు తగ్గిపోతున్నాయా ? ఆద్యంతమూ కుసంస్కారభూయిష్ఠమై, ఒక సాధారణ మగవాణ్ణి భగవంతుడిలాంటి సర్వశక్తిమంతుడిలా చూపిస్తూ తప్పుడు సందేశాలిచ్చే దూకుడు, బిజినెస్‌మాన్‌లాంటి చెత్తాగ్రేసరాలకి రోజుకు రు.50 లక్షలూ, కోటి, రెండుకోట్ల చొప్పున వసూళ్ళు కావడమేంటి ? మన నిజమైన సాంస్కృతిక మహాపురుషుల జీవితచరిత్రలు ఇలా బోల్తాపడడమేంటి ? జనాల్లో ఆదర్శవాదం తగ్గిపోతోందా ? తప్పుడు నమూనాపాత్రల (false role models) వెంటపడుతూ సిసలైన ఆదర్శపురుషుల్ని బుట్టదాఖలా చేసే స్థాయికి వీళ్ళు దిగజాఱిపోయారా ? అంటే 'లవకుశ' కి అఖండవిజయాన్ని చేకూర్చిన అలనాటి ప్రేక్షకుల తరం దాటిపోయి ఇలాంటి అప్రయోజక తరం మనకి సంప్రాప్తమయిందా ? 

౩. ఏ సినిమాకైనా ప్రేక్షకురాళ్ళ ఆదరణ కీలకం. ఈ పరాజయం వెనుక భగవంతుడైన శ్రీరామచంద్రమూర్తి పాపులారిటీని దెబ్బకొట్టిన రంగనాయకమ్మ లాంటి మార్క్సిస్టు, ఫెమినిస్టు శక్తుల పాత్ర ఎంత ? వీళ్ళు మన అంచనాలకి మించి జనంలోకెళ్ళి విజయం సాధించారా ? వీళ్ళ విజయం ఈ సినిమా పరాజయం రూపంలో వ్యక్తమవుతోందా ? 

ఆలోచించండి.

రెండో సభ్యుడు 

ఒకటి - ఆధ్యాత్మిక భావాలు జనంలో సన్నగిల్లుతున్నాయి అనడానికి సందేహించనక్కరలేదు. గుంపులుగుంపులుగా కనపడుతున్న భక్తసందోహాలలో ఎక్కువగా భయమే తప్ప భక్తి కనిపించడం లేదు. మనసున భక్తి నిండివున్న నాటితరంలో లవకుశకున్న ఆదరణ నేడు లేకపోవడానికి ఇదొకకారణం. గతంలో మాస్ హీరోలుగా గుర్తింపున్న జూనియర్ ఎన్ టి ఆర్ , అల్లు అర్జున్ శక్తి, బద్రి  చిత్రాల పరాజయంలో  ఏదో హైందవవ్యతిరేకుల పాత్రకూడా ఉండవచ్చనిపించింది . ఎందుకంటే అవి హైందవభావాల ప్రచారంతో కూడుకుని ఉన్నాయి కనుక . ఇక రామాయణం లాంటి మహాకావ్యాన్ని తెఱకెక్కించేటప్పుడు నాడు ఉన్న నటులలో దైవభక్తి పరాయణులు మమేకమై నటించారు. నేడు కేవలం డబ్బుకు నటించే వారి వల్ల పవిత్రభావాలు పలికించటం దర్శకులకు వీలుకాలేదేమో ననే అనుమానం ఉంది.

మూడోసభ్యుడు

 జనం ఆధ్యాత్మిక భావాల్ని కేవలం గృహస్థానికే పరిమితం చేసుకున్నట్లుగా గోచరిస్తుందండి. చలనచిత్రాల విషయంలో ఐతే కుటుంబసమేతంగా వెళితే రూ500/ అంతకంటే ఎక్కువ అవుతుంది. చిత్రనిర్మాణవ్యయం కూడా ఆధ్యాత్మిక మఱియు చెత్తాగ్రేసరాలకి  చాల వ్యత్యాసం ఉండటం , టికెట్ ఖరీదు మఱియు నమూనానటుల పారితోషికాలు  తగ్గితేనే కానీ పౌరాణిక చిత్రాలకూ , కుటుంబకథాచిత్రాలకూ మళ్ళీ ఆదరణ రాదు. 

నాలుగో సభ్యుడు

బద్రి, శక్తి సినిమాల పరాజయానికి కారణం, బలహీనమైన కధ, అతి బలహీనమైన కధనం. ఇక శ్రీరామరాజ్యం సినిమాకి వచ్చేసరికి, చిత్ర నిర్మాణ వ్యయం బాగా ఎక్కువ అవడం వల్ల ఆర్ధికంగా పరాజయం పాలయ్యి ఉండవచ్చు. కానీ చాలా చోట్ల ౫౦ రోజులు దాటి ఆడింది. ప్రస్తుత మల్టీప్లెక్స్ థియేటర్ల కాలంలో ఒక తెలుగు సినిమా ౫౦ రోజులు ఆడిందంటే అది చాలా బాగున్నట్లే. మన తెలుగు సినిమాలలో భారీ చిత్రాలు విజయం సాధించాలంటే అందుకు తగ్గ స్టార్‌డమ్ ఉన్న కధానాయకులు కూడా ఆ సినిమాలకు అవసరం. "32 కోట్లు ఖర్చుపెట్టి తీసిన సినిమాకు సరిపడా స్టార్‌డ‍మ్ బాలకృష్ణకు ఉందా ?" అంటే అనుమానమే!!!

ఐదో సభ్యుడు


ఇవన్నీ కాక, నాకు మఱొక కారణం కూడా కనబడుతోందండీ. అది, మనలాంటివారిలోనే (నాతో కలుపుకుని) తరువాత తీఱిగ్గా ఇంట్లో చూద్దాంలే అని సినిమాతెఱపై చూడకపోవటం.

ఆఱోసభ్యుడు

౧) మెటీరియలిజమ్ 
౨) విలువలు మారడము 
౩) సెక్యులరైజేషన్ ఆఫ్ హిందువులు 
౪) సెక్యులర్ ఎడ్యుకేషన్ 
౫) కొత్త జెనరేషన్స్ 
౬) Saturation of Entertainment Industry (Cinema, TV, Internet, YouTube,Smart Cell Phones, Texting, etc) 
౭) ఇతరములు 



ఏడో సభ్యుడు

"ఈ పరాజయం వెనుక భగవంతుడైన శ్రీరామచంద్రమూర్తి పాపులారిటీని దెబ్బకొట్టిన రంగనాయకమ్మలాంటి మార్క్సిస్టు, ఫెమినిస్టు శక్తుల పాత్ర ఎంత ?" అని ప్రశ్నిస్తున్నారు మీరు.

భగవంతునికి పాపులారిటీయా? దాన్ని మానవమాత్రులు దెబ్బకొట్టడమా?

మొదటి సభ్యుడు 

ఆర్యా !  ఫెమినిస్టులూ, కమ్యూనిస్టులూ గత దశాబ్దాల్లో భగవదవతారాల్లో ఒకదాని మీద విస్తారంగా దుష్ప్రచారం చేసిన మాట వాస్తవమే కదా ? ఆ ప్రచారానికి తలొగ్గి చాలామంది నాస్తికులై రాములవారిని పూజించడం మానేసిన మాట కూడా వాస్తవమే కదా ? ఒకప్పుడు రాష్ట్రమంతటా అత్యంత భక్తిశ్రద్ధలతో జఱపబడ్డ శ్రీరామనవమి, దాని కోసం వేసిన పందిళ్ళూ, ఆ 9  రోజుల కార్యక్ర్తమాలూ ఈనాడు సంపూర్ణంగా అదృశ్యమైపోవడానికి కారణం ఈ ప్రచారం కాదా ? ఈ ప్రచారంతో తెలుగుస్త్రీల మనసుల్ని కలుషితం చేయడం విజయవంతంగా జఱిగింది కదా ? ఎంత భగవంతుడైనా ఈ దుష్ప్రచారానికి రాములవారు గుఱయ్యారనేది స్పష్టంగా కనిపిస్తోంది కదా ?

ఎనిమిదో సభ్యుడు

నాకు మటుక్కు చిత్రం నచ్చిందండీ. చాల కాలం తరువాత ఆంగ్లాధ్రమిశ్రమ సంభాషణలు లేకుండా తీసిన చిత్రం కావడం ఒక పెద్దకారణం. నచ్చని చిన్నచిన్న విషయాలు కొన్ని ఉన్నాయి కానీ మొత్తం మీద మంచి చిత్రమే. అయితే ఆర్థికంగా విజయవంతం కాలేదంటే ఆశ్చర్యంగానే ఉంది.  బాగానే డబ్బు కూడబెట్టిందని ఎక్కడో చదివిన గుర్తు.

మొదటి సభ్యుడు

తొలిరోజు వసూళ్ళు బావున్నాయని నేనూ చదివాను. తొలిరోజున రూ.5 కోట్లు వసూలు చేసిందట. కానీ తరువాతి వారాల్లో అంత ఊపు కనిపించలేదని విన్నాను. కొన్ని ప్రదర్శనకేంద్రాల్లో బాగా ఆడినా ఎక్కువ చోట్ల సగటు-సరాసరిగా ఆడడం చేత లాభం మాత్రం రాలేదంటున్నారు. నష్టం వచ్చిందా ? లేదా ? వస్తే ఎంత ఎంత ? ఇలాంటి వివరాలు మనకి తెలీదు.

నాలుగోసభ్యుడు

శ్రీరామరాజ్యం పుస్తకంగా రాబోతుంది...

తొమ్మిదో సభ్యుడు

"మంచి ప్రారంభవసూళ్లు వచ్చాక కూడా నిలదొక్కుకోలేదు" అని అందఱూ చెపుతున్నదే. నా దృష్టిలో ప్రస్తుత స్థితికి కారణాలు-

 ౧. బాపు దర్శకత్వలోపమైతే కాదు. అది నిస్సందేహంగా ఒప్పుకోవల్సినదే. ప్రతీ ఫ్రేమూ ఎంతో అందంగా ఒక చిత్రకారుని కుంచె నుంచి వెలువడినట్లు ఉంది. చాలా సన్నివేశాల చిత్రీకరణ అత్యున్నత స్థాయిలో ఉంది. అద్భుతమైన గ్రాఫిక్సు వాడుకున్నారు.

౨. సినిమా చూసిన వారెవఱైనా వెంటనే చెప్పే విషయం ఈ సినిమా శ్రీరాముని రాజ్యం గుఱించి కాదు, సీతా దేవి వనవాసం గుఱించి అని. ఈ విషయంలో ప్రేక్షకులు నిరుత్సాహపడి ఉంటారని చెప్పగలను.

౩. బాలకృష్ణ గత చిత్రాలైన "పాండురంగడు" వంటి చిత్రాల ప్రభావం పడి ఉండవచ్చు.

౪. ఆఖరుకు దేవుని చిత్రంలో కూడా నందమూరి భజనను పక్కకు పెట్టకపోవటం ( ఒక సన్నివేశంలో రఘువంశ మహారాజులను చూపించే క్రమంలో రామారావును కూడా చూపించడం జఱిగింది. ఈ సన్నివేశానికి అనుకోని స్పందన కూడా లభించింది)

౫. అక్కినేని వారు వాల్మీకి పాత్రను అత్యద్భుతంగా పోషించారని అనేక వెబ్ సైట్ ఘనులు సెలవిచ్చినప్పటికి ప్రేక్షకులను రంజింప చెయ్యలేకపోయారు.

౬. ఎప్పుడైతే ప్రేక్షకులు సినిమా "ఇది శ్రీ రాముని రాజ్యం కాదు, సీతా వనవాసం" అని గ్రహించారో వెంటనే వద్దన్నా ఆనాటి లవకుశ గుర్తుకు వస్తుంది. వెనువెంటనే బాలకృష్ణను రామారావుతో, నయనతారను అంజలీ దేవితో మఱియు నాగయ్య గారితో నాగేశ్వరరావును పోల్చడం మొదలు పెట్టారు. అందువల్ల ప్రేక్షకులు నిండుభోజనం కాదు సగం భోజనమే తిన్నామన్న భావన వచ్చి ఉండవచ్చు.

౭. ఇక సంగీతం, ఇళయరాజా మంచి సంగీతాన్నే అందించినా, లవకుశ తో పోల్చినప్పుడు ఆ స్థాయిలో రంజింపచేయదు 
 
౮. ఇక, అన్నిటికన్నా ప్రధానం యువ ప్రేక్షకులకు హిందూ సినిమాల మీద ఆసక్తి సన్నగిల్లడం.

౯. ఎప్పుడైతే  ప్రేక్షకులు లవకుశ తో పోల్చారో వృద్ద మఱియు కుటుంబ ప్రేక్షకుల సంఖ్య హటాత్తుగా పడిపోతుంది. అదే  సమయంలో యువ ప్రేక్షకుల అనాసక్తి కూడా ఇతోఽధికంగా సాయం చేసింది.

౧౦. అలాగే గత దశాబ్దంలో  హిందూ భక్తి సినిమాల పేరుతో తీసిన సినిమాల (పాండురంగడు, రామదాసు వగైరా) వల్ల ఇకపై రాబోయే భక్తీ సినిమాల మీద అనాసక్తి పెరుగుతోంది. 

....గారు అనుకున్నట్టు "శక్తి, బద్రీ నాద' లాంటి సినిమాల పరాజయానికి బీజం సినిమా విడుదల అయ్యాక కాదు, ప్రారంభ దశలోనే పడిపోయింది. పిచ్చి పిచ్చి కధలు, దానికి తోడూ హీరో గాలిలోనే ఉండేలా పోరాటాలు చెయ్యడం.

ఈ సందర్భంగా నాదొక చిన్న సందేహం, ఉత్తర రామాయణం నిజంగా వాల్మీకి రాసినదేనా ? లేక చరిత్రలో పుట్టుకొచ్చినదా?

మొదటి సభ్యుడు

ఉత్తర రామాయణం (ఉత్తరకాండ) వాల్మీకిది కాదని కొందఱు పరిశోధకులు అభిప్రాయపడ్డారు. నాదీ అదే అభిప్రాయం. ఇందుకు కొన్ని కారణాలున్నాయి.

౧. పూర్వరామాయణ శైలీ, ఉత్తరరామాయణశైలీ ఒకే విధంగా లేవు. వేఱువేఱు వ్యక్తులు వ్రాసినట్లు స్పష్టంగా తెలుస్తుంది, సంస్కృతభాషా జ్ఞానం ఉన్నవాళ్ళకి !

౨. ఉత్తరరామాయణం వాస్తవానికి రావణాయణం. ఎందుకంటే అందులో చాలా భాగాన్ని రావణాసురుడి గొప్పతనాన్ని వర్ణించడానికి వినియోగించాడు రెండో వాల్మీకి.

౩. ఏడో కాండని ప్రవేశపెట్టడానికి గల అసలు కారణం (motive) ఏమిటై ఉండొచ్చునంటే - శ్రీరామచంద్రమూర్తి అశ్వమేధయాగం చేసిన సమయానికి సీతమ్మవారు ఆయన దగ్గఱ లేదనే కథని కల్పించగోరడం. ఇలా కథని ట్విస్టు చేయబూనడానికి కారణం - అశ్వమేధయాగంలో పట్టపు రాణీ యాగాశ్వంతో సంభోగిస్తుందనే అపోహ. అంటే శ్రీరాములవారు అశ్వమేధయాగం చేశారంటే, అశ్వమేధయాగ నియమాల ప్రకారం సీతమ్మవారు కూడా ఇలాంటి పనేదో చేసి ఉండాలి కదా అని జనం ఊహించి ఆ తరువాత "హవ్వహవ్వ ఎట్టెట్టా" అని బుగ్గలు నొక్కుకుంటారనే భయం. సీతమ్మవారికి ప్రజల్లో ఉన్న ఇమేజిని చెడగొట్టి అసలు యావత్తు రామాయణాన్నే అసందర్భంగా, హాస్యాస్పదంగా మార్చిపారేయగలది ఈ అశ్వమేధయాగ ఘట్టం. "దీని గుఱించి ప్రజలకి ఏమని సంజాయిషీ ఇచ్చుకోవాలా ?" అని ఆలోచించి ఉత్తర రామాయణం పేరుతో ఈ "ఉత్తుత్తి" రామాయణాన్ని కల్పించాడు ఎవడో రామభక్తుడైన రెండో వాల్మీకి. కానీ ఈ ప్రయత్నంలో ఇతను (తన వ్యక్తిగత అపోహల కోణం నుంచి)  సీతమ్మవారి పరువు కాపాడాడు. కానీ తెలిసో తెలీకో శ్రీరాములవారి మీద మాత్రం చిక్కగా బుఱద చల్లేశాడు. ఫలితంగా అసలు రామాయణంలో వర్ణించబడ్డ రాములవారి గొప్పతనమంతా కొసఱు రామాయణంతో పూర్తిగా తుడిచిపెట్టుకు పోయింది.

అసళ్ళ కంటే కొసర్లు డామినేట్ చేసేస్తూండడం కూడా కలియుగ లక్షణాల్లో ఒకటనుకోండి.


ఏడో సభ్యుడు

ఇక్కడ పట్టపు రాణీ అంటే *రాజు భార్య కాదు*, వేరే ఆడ గుఱ్ఱము. వైదిక సంస్కృతి చాలా advanced, ఇలాంటి పిచ్చి పని వాళ్ళు అనిమతించరు. అదీ ఒక రాజు మఱియు రాజు భార్య విషయములొ. అదీ ఒక public event లొ. ఇలా చూసించినవాళ్ళని రాజు ఖండఖండాలుగా నరుకుతాడేమో. మామూలు వ్యక్తే తన భార్యను ఇలాంటి పని చేయమనడు, అలాంటిది all powerful చక్రవర్తి ఎలా అంగీకరిస్తాడు!?. ఇది చీకటిలో చేసే ఏదో తాంత్రిక పద్ధతి కాదు కదా. 

ఈ అపోహ ఎలా వచ్చిందో, దీని వెనుక హిందువుల యొక్క శత్రువుల కుట్ర ఉండి ఉండవచ్చు. భారతములో ద్రౌపది ఈ పద్దతిలో పాల్గొన్నట్లు ఎక్కడా చెప్పబడలేదు. Some one twisted or mis-interpreted this. Probably during the colonial time by some crooked మిషనరి, with malicious intentions or lack of Sanskrit knowledge. 

హిందువులు  దీని (అశ్వమేధయాగం) మూలాలు గుర్తించవలసిన అవసరము ఉంది.

మొదటిసభ్యుడు

మీరు బాగా అర్థం చేసుకున్నారు. ఈ అశ్వమేధ ఘట్టాన్ని వర్ణించే శుక్ల యజుర్వేదం నా దగ్గఱుంది. రాజుగారి గుఱ్ఱాన్ని గుఱ్ఱాల రాజు అంటారు. రాజుగారి ఆడగుఱ్ఱాల్లో మేలుజాతి ఆడగుఱ్ఱాన్ని గుఱ్ఱాల రాణీ లేదా ఆశ్వమహిషి అంటారు. యజ్ఞంలో చనిపోయే ముందు ఆ అశ్వమహిషితో సంభోగించి తన వంశాన్ని అభివృద్ధి చేసుకునే అవకాశాన్ని ఆ గుఱ్ఱాల రాజుకు (మగగుఱ్ఱానికి) మంత్రపూర్వకంగా ఇస్తారు యాజకులు. ఇది ఒక చెట్టుని పడగొట్టినందుకు పరిహారంగా ఇంకో మొక్క నాటడంలాంటిది. కానీ చాలామంది స్వదేశీ సంస్కృత పండితులు కూడా ఇక్కడ సందర్భాన్ని అర్థం చేసుకోలేక పట్టమహిషి గుఱించి చెబుతున్నారనుకుని బోల్తాపడ్డారు. ఇలా బోల్తాపడ్డవాళ్ళలో ఎవఱో ఒకఱు ఈ ఉత్తర రామాయణాన్ని సృష్టించి శ్రీరామచంద్రులవారికీ, ఆయన భార్యాప్రేమకీ, కీర్తికీ తీఱని ద్రోహం చేశారు. నిజానికి అశ్వంతో మానవస్త్రీలకి సంభోగం సాధ్యం కాదు. అలాంటిదానిగ్గనక సాహసిస్తే వాళ్ళు fatal గా గాయపడే అవకాశా లున్నాయి. ఏ మతమూ ఇలాంటిది ప్రిస్క్రైబ్ చేయదు.

24, జనవరి 2012, మంగళవారం

భారతీయిజం

బుద్ధి బలం గల బ్రాహ్మణిజం ఒక ఆధ్యాత్మిక మార్గం. అది మన పురాణాలు, ఉపనిషత్తులు, వేదాల ద్వారా కుల, వర్ణ రహిత జ్ఞానానికి పెద్దపీట వేసి మానవ సమాజాన్ని కర్మబద్ధంగా నడిపిస్తోంది. కాలాంతరంలో కండబలం తోడయి జ్ఞానదీపం కొడిగట్టి మసకబారుతూ అజ్ఞానంలోకి జారిపోతోంది. నిష్ప్రయోజనంగా మారింది. అందుకే బుద్ధి బలం, కండబలం సమాంతరంగా దేని పని అది చేసుకుపోవాలే తప్ప బుద్ధిబలాన్ని కండబలం శాసించడం మానవ జాతి నాశనానికి దోహదమవుతోంది.


మొదట బుద్ధిబలానికే పెద్ద పీట. ఆలోచన నుండే ఆచరణ సాధ్యం. ఆలోచనే కార్యరంగానికి మూలం. శాస్త్రం ఆలోచన ఎప్పుడూ లోక కల్యాణానికే దోహదపడుతుంది. అదే మన భారతీయ శాస్త్రాలకున్న ఇజం. ఆ దిశలోనే ఆచరణ కూడా కొనసాగాలి. మతాలు మానవ మనుగడకే కాని మారణ హోమానికి కాదు. హిందూమతం లేదా సంస్కృతి ఎల్లప్పుడూ మంచి, చెడులను విశ్లేషించి మంచిని ఆశ్రయించి కొనసాగించమని బోధిస్తోంది. నిర్గుణోపాసననే అంతిమ లక్ష్యంగా చేసుకొన్న హిందూ ఆధ్యాత్మికత సగుణోపాసనతో అభ్యసించి తన గమ్యాన్ని చేరుకుంటుంది.

తనకు కనపడే బుద్ధిజీవి మానవుడు కాబట్టి సగుణోపాసనలో దైవానికి కూడా మానవరూపాన్ని ఆపాదించి ముఖానికంటే పాదాలకే అధిక ప్రాధాన్యత నిచ్చి, శ్రీ చరణాలను ఆశ్రయించి మోక్షాన్ని ఇవ్వమని వేడుకుంటోంది. శాస్త్రాలను నిషేధిస్తే ఆధ్యాత్మిక ప్రజాస్వామ్యం ఏర్పడదు. అసలు ఆధ్యాత్మికత అనే పదానికి ప్రజాస్వామ్యం, నిరంకుశత్వం అనే పదాలు జోడించడమే అవివేకం. మన సంస్కృతిలో ఆధ్యాత్మికత అనేది ఒక అనిర్వచనీయమైన భావన. తనని తాను మరిచిపోయి పరమాత్మలో లీనమవడమే ఆధ్యాత్మికత. సకల సృష్టినీ సమభావంతో చూడడమే ఆధ్యాత్మికత.

శాస్త్రాలు ఎప్పుడూ ఖచ్చితత్వాన్ని పాటిస్తాయి. కాలానుగుణంగా మనం ఉపయోగించుకోవాలి తప్ప అసూయ, అహంకారంతో విమర్శించి మరింత అజ్ఞానంలోకి పడిపోకూడదు. హిందూమతమంటేనే వేదాలు, శాస్త్రాలు, పురాణాలు. ప్రస్తుతం మనమనుకొంటున్న సైన్సుకు మూలం మన వేదాలే అనే విషయాన్ని తెలుసుకోనంత కాలం మనం అజ్ఞాన అంధకారంలో కొట్టుమిట్టాడుతుంటాం.

ఖగోళం, అంతరిక్షం, శక్తి, ప్రాణం, ప్రయాణం అనే బీజభావాలకు నాంది వేదాలే కదా! మాతృప్రేమలో మలినం ఉండదు. బిడ్డ ప్రేమలో మలినం ఉండొచ్చు. వేదాలు తల్లిలాంటివి. మానవుడే మాతృహింసకు పాల్పడి రాక్షసునిగా మారుతున్నాడు. మాతృప్రేమలోని మాధుర్యాన్ని ఆస్వాదించడం తెలియకున్నాడు. ఇంద్రియం నుండి మానవజాతి జనించింది కాని అవయవాల నుండి కాదు. వేదాలు, భగవద్గీతలో కులాల గురించి ప్రస్తావించలేదు. నాల్గవ అధ్యాయం జ్ఞాన యోగంలో

చాతుర్వర్ణం మయా సృష్టం గుణకర్మ విభాగశః |
తస్యకర్తార మపి మాం విద్ధ్య కర్తార మవ్యయమ్ ||

అని కృష్ణభగవానుడు వివరించాడు. మానవులలో స్వాభావికంగా ఉండే ప్రకృతి గుణముల నుండి పుట్టే కర్మల ననుసరించి మానవజాతిని నాలుగు వర్ణ విభాగాలుగా పేర్కొన్నాడు తప్ప పుట్టుక నుండే కులము, వర్ణము ఏర్పడతాయని కాదు. మానవుడు ప్రకృతిలో ఒక భాగం. తమ గుణాలను తద్వారా కర్మలను సంస్కరించుకొంటూ భగవానుడు పేర్కొన్న చాతుర్వర్ణాలతో స్వేచ్ఛగా ప్రవేశించవచ్చు, నిష్క్రమించవచ్చు. ప్రకృతిని ఆరాధించిన బుద్ధి వశం చేసుకొనే దశకు చేరింది.

ఈ పరిణామ క్రమంలో వర్ణాశ్రమ ధర్మాలను విడనాడి కులమతాల ఉచ్చులో బిగుసుకుంటున్నాము. పాలకుల చట్టాలు కూడా మరింత విభేదాలు, అంతరాలను ప్రోత్సహించేవిగా ఉండడం మన దురదృష్టం. సమాజ సంస్కరణ వాదులు ముందు కులమతాల ప్రాతిపదికన ఉన్న, వస్తూన్న చట్టాలను ప్రతిఘటించి సమాజ స్థాపనకు కృషిచేయాల్సిన తక్షణ అవసరం ఎంతైనా ఉంది. అప్పుడే మన సంస్కృతి బోధించిన వసుధైక కుటుంబ భావన నెరవేరుతుంది. అంతే తప్ప సంకుచిత దృష్టితో, ద్వంద్వ భావాలతో రంధ్రాన్వేషణలు చేసినంతకాలం అరాచకం తాండవిస్తూనే ఉంటుంది.

- వారణాశి వెంకట సూర్య కామేశ్వరరావు

నేటి ఆంధ్రజ్యోతి దినపత్రికలో...

19, జనవరి 2012, గురువారం

23, మే 2011, సోమవారం

హిందువులు మేల్కోవాలి

ఏడాది పొడవునా అన్ని దేవాలయాలకూ భక్తులు పోటెత్తుతున్నారు. హుండీలు పొంగిపొర్లుతున్నాయి, భక్తులు చెల్లించుకున్న ముడుపులతోనూ, మ్రొక్కులతోనూ, తదితర కానుకలతోనూ ! దేశవ్యాప్తంగా లక్షలాదిమంది ఆ దేవాలయాలలో ఉద్యోగాలు చేస్తూ ఆనందంగా జీవితాలు గడిపేస్తున్నారు. దేవాలయాల యాజమాన్యం క్రింద ఉన్న నానా విద్యా, వైద్యసంస్థల్లో వేలాదిమంది చేఱుతున్నారు.

అంతా బానే ఉన్నట్లు కనిపిస్తోంది కదూ ? నిజానికి వాస్తవ పరిస్థితి అంత ఆశావహంగా లేదు. హిందూమతం ఒక అత్యవసర పరిస్థితి (Emergency) వైపు, ఒక మానవ వనరుల సంక్షోభం (Human resources' crisis) వైపు అతివేగంగా పయనిస్తోంది. ఎక్కడో అమెరికాలో కాదు, ఇక్కడే ఈ సనాతన భూమిలోనే ! ఇప్పుడు మనం చూస్తున్న ఈ దేవాలయ దృశ్యం కనీసం పదేళ్ళ తరువాత, లేదా గరిష్ఠంగా పాతికేళ్ళ తరువాత పూర్తిగా అదృశ్యం కాబోతున్నది. అటుపిమ్మట ఆ దేవాలయాల పరిస్థితేంటో, వాటిల్లోని దేవుళ్ళ పరిస్థితేంటో, ఆ దేవాలయాల క్రింద నడుస్తున్న సంస్థల పరిస్థితేంటో, అసలు టోకుగా హిందూమతం పరిస్థితేంటో అంతా అగమ్యగోచరం. ఎందుకంటే హిందూమతానికి తీవ్రమైన పూజారి-పురోహితుల కొఱత ముంచుకు రాబోతోంది. ఇది చాప కింద నీరులా ఇప్పటికే మొదలయింది, గత కొద్ది సంవత్సరాలుగా ! మొదట్లో ఒక పదీ-పదిహేనేళ్ళ క్రితం గ్రామీణ ప్రాంతాల్లో ప్రారంభమైన ఈ అర్చక బ్రాహ్మణుల కొఱత ఇప్పుడు నగరాలక్కూడా ప్రాకింది. రాష్ట్రంలో సుమారు ఇఱవై-పాతిక లక్షలమంది బ్రాహ్మణులు ఉన్నప్పటికీ వారిలో పౌరోహిత్యం చేసేవారి జనాభా దారుణంగా పడిపోవడంతో చిన్నచిన్న వేడుకలూ, కర్మలూ చేయడానికి సైతం ఎవఱూ దొఱక్క, ఆ దొఱికిన బ్రాహ్మణుడికే అనేక రెట్లు డబ్బు కుమ్మరించి చేయించుకోవాల్సిన పరిస్థితి తలెత్తింది. హైదరాబాదులో ఎంత చిన్న అర్చామూర్తిని ప్రతిష్ఠించాలన్నా యాభైవేలు డిమాండు చేస్తున్నారు. కాస్త పెద్ద విగ్రహాలకైతే లక్ష తప్పనిసరి. జనం "సరే"నని విధిలేక ఇస్తున్నారు, చందాలేసుకుని మఱీ !

అసలు విషయమేంటంటే - బ్రాహ్మణులంతా దాదాపుగా అర్చక-పురోహిత వృత్తిని పరిత్యజించారు. పరిత్యజించడానికి కారణం - ఆ వృత్తికి ఒకప్పుడు హిందూసమాజం ఇచ్చిన ఉద్యోగ భద్రత (Job security) ని ఆ తదుపరి ఉపసంహరించుకోవడం. అలా ఉపసంహరించుకోవడాని క్కారణం అంతకుముందటి బ్రాహ్మణ ద్వేష ప్రచారాలూ, తద్ద్వారా హిందూ మతగురువుల పట్ల ఆదరాభిమానాల్నీ, సానుభూతినీ నశింపజేయడం. ప్రస్తుతం ఎనిమిదిన్నఱ కోట్ల జనాభా గల ఈ రాష్ట్రం మొత్తమ్మీద ఆ వృత్తి చేసేవారు అంతా కలిపి పూర్తిగా ఒక యాభైవేలమంది కూడా ఉంటారో ఉండరో ! ఉన్నవారిలో ఎక్కువమంది ముసలివాళ్ళే. కొన్నిసంవత్సరాల తరువాత ఆ ముసలివాళ్ళు గనుక దాటుకుంటే వారి స్థానంలో పనిచేయడానికి వైదికంగా సుశిక్షితులైన బ్రాహ్మణ యువకులు తగినంతమంది లేరు. రాష్ట్రం నలుమూలలా వేదపాఠశాలలూ, అవీ నామమాత్రంగా ఉండడానికైతే ఉన్నాయి. కానీ అక్కడ శిక్షణ పొంది బయటికొస్తున్నవాళ్ళ సంఖ్య బొత్తిగా సరిపోదు ఈ ఏనుగుని ఎత్తడానికి !

ఉన్న పురోహితుల పిల్లలే అర్చక-పౌరోహిత్యంలో ప్రవేశించడానికి ఇష్టపడడం లేదు. అథవా కొంతమంది ఇష్టపడినా ఇంట్లో ఆడవాళ్ళు "ఠాఠ్ ! వల్లకాదు. అర్చక-పౌరోహిత్యంలో ఏముంది ? నా కొడుకు ఇంజనీరో, డాక్టరో అవ్వాల్సిందే" నని ముక్కు చీదితే కాదనలేక అటు మళ్ళిస్తున్నారు. మిహతా బ్రాహ్మణ జనాభా అలవాటు చేసుకుంటున్న డబ్బువిలువలు ఈనాడు సాంప్రదాయిక అర్చక బ్రాహ్మణ కుటుంబాల్ని కూడా ఇతోఽధికంగా ప్రభావితం చేస్తున్నాయి. తమను తాము ఉద్యోగ వర్గపు బ్రాహ్మణులతో పోల్చుకుని "మనకేం తక్కువ ? ఇంగ్లీషు చదువుకుంటే ఆ మాత్రం ఉద్యోగాలు మనం చెయ్యలేమా ? సంపాదించలేమా ?" అని బయలుదేఱుతున్నారు, ధనసంపాదనా ప్రస్థానానికి ! ఆ విధంగా ఒకసారి మా దగ్గఱ పనిచేస్తున్న యువ పురోహితుడు కూడా HDFC బ్యాంకులో చేఱాడు. కానీ ఆ బ్యాంకువాళ్ళు పొద్దున్నే పూజ చేసుకోవడానిక్కూడా వీల్లేనంత బిజీ చేసేస్తున్నారని గమనించి ఆ ఉద్యోగం వదిలేసి మళ్ళీ పౌరోహిత్యంలోకి వచ్చాడు. సరే, ఇది పురోహితుల సంగతి. ఇహ పూజారుల విషయానికొస్తే వాళ్ళని తప్పు పట్టలేం, వాళ్ళకి ఇస్తున్న జీతం ఒక మనిషిని పోషించడానిక్కూడా చాలని పరిస్థితుల్లో ! పూజారి, పురోహితుడంటే బ్రాహ్మణ అమ్మాయిలు ముందుకు రావడం లేదు పెళ్ళి చేసుకోవడానికి ! అందువల్ల కూడా చాలామంది బ్రాహ్మణులు ఈ వృత్తిని వదిలిపెట్టేస్తున్నారు. ఈ పరిస్థితి ఏ ఇతర మతంలోనూ లేదు. హిందూ పూజారులే దీనికి గుఱిచేయబడుతున్నారు.

గతంలో విస్తృతంగా ప్రచారం చేయబడ్డ బ్రాహ్మణ ద్వేషమే ఈ కొఱతకు మూలకారణం

ఈ పరిస్థితి హఠాత్తుగా తలెత్తినటువంటిది కాదని గమనించాలి. దీని అసలు చరిత్రని అందఱూ కాస్త తెలుసుకోవాలి.

౧. ఏ విధంగా మెజారిటీ బ్రాహ్మణులు దేవాలయాల్నీ, పురోహితవృత్తినీ వదిలిపెట్టి లౌకిక ఉద్యోగాల్లో చేఱాల్సి వచ్చింది ?

౨. తదుపరి కాలంలో ఆ లౌకిక ఉద్యోగాల నుంచి కూడా వారిని ఏ విధంగా బహిష్కరించడం జఱిగింది ?


౩. అది ఏ విధంగా వారిని విదేశాల పాలు చేసింది ?


౪. ఆ విదేశీ/ నవ నాగరిక బ్రాహ్మణులు ఏ విధంగా అర్చక-పురోహిత కుటుంబాలక్కూడా ఆదర్శమై కూర్చున్నారు ?


౫. తద్ద్వారా అర్చక-పురోహిత వృత్తి తన గ్లామర్‌ని పూర్తిగా కోల్పోయిన వైనం


౬. మతం గుఱించి బోధించేవాళ్ళు లేకుండా చేయడం ద్వారా ఈ పరిస్థితి ఏ విధంగా ముందు మతాన్నీ, తదుపరి సంఘాన్నీ దెబ్బకొట్టబోతున్నది ?


వీటి మధ్య ఉన్న గొలుసుకట్టు సంబంధమూ, పరస్పర ప్రభావమూ, సామాజిక వాతావరణమూ ఇవన్నీ లోతుగా అర్థం చేసుకోవాల్సి ఉంది.

గత కొన్ని దశాబ్దాలుగా నిశ్శబ్ద ప్రక్రియ (silent process) లో ఉన్నదే ఈనాడు బహిరంగంగా విశ్వరూపాన్ని ధరించి కనిపిస్తోంది. ఈ సామాజిక సంక్షోభం తలెత్తకుండా హిందువులూ, వారి నాయకులూ కొన్ని దశాబ్దాల క్రితమే కాస్త ముందుచూపుతో, ఈషణ్మానవత్వంతో వ్యవహరించి ఉంటే బావుండేది. స్వాతంత్ర్యం వచ్చినప్పటి నుండీ బ్రాహ్మణుల్ని అణచివేయడమూ, వారు తమకెన్నడూ చేయని అపకారాలకు వారిమీద కులకక్ష సాధించడమూ - ఇవే లక్ష్యంగా పెట్టుకున్నాయి అబ్రాహ్మణ హిందువుల నాయకత్వంలోని ప్రభుత్వాలు. ఉద్దేశపూర్వకంగా చాలా హీనమైన పేదఱికానికి గుఱిచేశారు బ్రాహ్మణ కులాన్ని ! రిజర్వేషన్ల పేరుతో ఎంత చదువుకున్నా ఉద్యోగాలివ్వకుండా హింసించారు. ప్రమోషన్లు ఇవ్వకుండా హింసించారు. ఏ పాపమూ ఎఱుగని బ్రాహ్మణ ఉద్యోగులమీద తప్పుడు అవినీతి కేసులు బనాయించి మఱీ హింసించారు. భూపరిమితి చట్టాల పేరుతో, కమిటీల పేరుతో వ్యక్తిగత భూములూ, దేవాలయ భూములూ లాగేసుకుని హింసించారు. పూజారులకు జీతాలివ్వకుండా ఎగ్గొట్టి హింసించారు. ఓరియంటల్ కళాశాలల్లో చాలీచాలని జీతాలకు తెలుగూ, సంస్కృతమూ చెప్పుకుని బతుకుతూంటే "బ్రాహ్మణుడు ఆ మాత్రం కూడా ఎందుకు బతకా"లని ఏకంగా ఆ కళాశాలల్నే ఎత్తేశారు. అలా ఎక్కడెక్కడ బ్రాహ్మణుడు ఆశ్రయం పొంది ఒక ముద్ద అన్నం తింటున్నాడో కనిపెట్టి ఆయా వ్యవస్థల్నీ, సంస్థల్నీ క్రూరంగా కూలద్రోసుకుంటూ పోతూ అతన్ని దయాదాక్షిణ్య రహితంగా లేవగొట్టారు. ఏతావతా హిందువులకు తరతరాల గురువైన బ్రాహ్మణుడికి చివఱికి ఆ హిందూసమాజంలో మనుగడనే దుర్భరం చేశారు. బ్రాహ్మణుడికి అన్నం పెడితే పుణ్యం వస్తుందనే పూర్వ నమ్మకాన్ని కాలరాచి బ్రాహ్మణుడి పొట్టగొడితే అభ్యుదయం అవుతుందనే ఒక నవీన కలికాలపు ధర్మశాస్త్రాన్ని రచించారు. బ్రాహ్మణుడి యొక్క తరతరాల సాంప్రదాయిక జీవన వనర్లన్నింటినీ ఉద్దేశ పూర్వకంగా ధ్వంసం చేశారు. ఇన్ని చేశాక, బ్రాహ్మణుడు బ్రాహ్మణుడుగా జీవించడానికి కావాల్సిన ప్రాపులూ, వాతావరణమూ సంపూర్ణంగా అదృశ్యమైనాక ఈ రోజు మీకు పూర్వపు బ్రాహ్మణుడే కావాలంటే ఎక్కడ దొఱుకుతాడు ?

అలా అబ్రాహ్మణులు ప్రభుత్వాల రూపంలో బ్రాహ్మణుల్ని బాధించడానికి పూనుకోవడం ఊరికే తమాషాగా జఱిగింది కాదు. సర్వే జనా స్సుఖినో భవన్తు అని ఆశీర్వదించే బ్రాహ్మణుడు లోకకంటకుడుగా, సంఘద్రోహిగా చిత్రించబడడం చిత్రమే అయినా ఆ విచిత్ర విద్వేష మనస్తత్త్వానికి నింపాదిగా పునాదులు వేసిన కుట్ర ఒకటుంది. దాని వెనుక ఒక కుహనా సైద్ధాంతిక ప్రాతిపదిక (false ideological basis) ఉంది. గతశతాబ్దంలో సర్వేసర్వత్రా బ్రాహ్మణుల మీద విస్తృతంగా జఱిగిన విశృంఖలమైన దుష్ప్రచారమే ఆ ప్రాతిపదిక. ఈ దుష్ప్రచారంలో నాస్తికులూ, కమ్యూనిస్టులూ అయిన బ్రాహ్మణులు కూడా అమాయకంగా పాలుపంచుకున్నారు, దాని మూలమూ పర్యవసానాలూ ఊహించలేక ! ఈ కుట్రకు నాందీప్రస్తావన చేసినది క్రైస్తవ మిషనరీలు కాగా అమలు జఱిపింది బ్రిటీషు ప్రభుత్వం. బ్రాహ్మణులకు తరతరాలుగా సమాజంలో ఉన్న ప్రాచుర్యాన్నీ, జనాదరణనీ నాశనం చేస్తే తప్ప హిందూమతాన్ని నాశనం చేయలేమనే కీలకాన్ని వారు కనిపెట్టారు. ఈ కుట్రలో భాగంలో ప్రతిరాష్ట్రంలోనూ ఎక్కడెక్కడి బ్రహ్మద్వేషుల్నీ దగ్గఱికి తీసి, దువ్వి, తెఱ వెనుక ఆర్థికాది సహకారాలు అందించి రెచ్చగొట్టారు. నిజంగా బ్రాహ్మణులు వీళ్ళు ప్రచారం చేసినంత బలవంతులూ, విలన్లే అయితే వాళ్ళ శాల్తీల్ని లేపేసి మొగ్గలోనే తుంచి అవతల పారేసి ఉండేవాళ్ళు. బలహీనులూ, నిస్సహాయులు గనుకనే తమ మీద ఇంత దుష్ప్రచారం చేస్తున్నా ఏమీ అనలేకా, ఏమీ చెయ్యలేకా దీనంగా చూస్తూ నిలబడ్డారు.

ఒక రకంగా చెప్పాలంటే - ఈనాడు తెలంగాణవాదులు ఆంధ్రా ఏరియావారి మీద చేస్తున్న దుష్ప్రచారం లాంటిదే చేశారు గత శతాబ్దంలో బ్రహ్మద్వేషులు. ఆ దుష్ప్రచారం చాలా ప్రతిభావంతంగా, సమర్థంగా జఱిగింది. బ్రాహ్మణులు ఏం చేసినా, ఏం మాట్లాడినా, ఏ స్థితిలో ఉన్నా దానికి కులగజ్జిపరమైన వక్రభాష్యాలు చెప్పారు. జాతికి బ్రాహ్మణులు చేసిన సేవలన్నీ వారి ఆధిపత్యానికి చిహ్నమని ప్రచారం చేశారు. బ్రాహ్మణులు తమ కులాచారం పాటిస్తే అది బ్రాహ్మణుల కులగజ్జి. దేశంలో ఎన్నో కులాలున్నాయి. ఏ కులానికి ఆ కులాచారం ఉంది. ఆయా కులాలు ఆయా ఆచారాల్ని పాటిస్తే అది కులగజ్జి కాదు. బ్రాహ్మణులు తమ కులాచారాన్ని పాటించడం మాత్రమే కులగజ్జి. బ్రాహ్మణులు ధనికులైతే అది రాజుల దగ్గఱ వాళ్ళు చేసిన పైరవీల ఫలితం. వాళ్ళు పేదలైతే అది వాళ్ళ సోమరిపోతుతనం. ఈ దుష్ప్రచారంలో జాతికి వేలాది సంవత్సరాలుగా బ్రాహ్మణులు చేసిన ఉపకారాలూ, ఉపచర్యలూ, దేశం కోసం వివిధ చారిత్రిక ఘట్టాల్లో వాళ్ళు చేసిన ప్రాణత్యాగాలూ, ఆ క్రమంలో వాళ్ళు అనుభవించిన ఇక్కట్లూ, వాళ్ళతో పాటు వాళ్ళ ఆడవాళ్ళు పడ్డ బాధలూ అన్నీ మఱుగున పడవేయబడ్డాయి.

ఒక పేద, నిస్సహాయ, బడుగువర్గాన్ని లక్ష్యంగా చేసుకొని వారిని దేశానికి విలన్‌లుగా చిత్రిస్తూ భారీ బడ్జెట్టుతో ప్రభుత్వస్థాయిలో అత్యంత వ్యవస్థీకృతంగా జఱిగిన ఈ తరహా బుఱదజల్లుడు ప్రచారం బహుశా ప్రపంచంలోనే న భూతో న భవిష్యతి. బహుశా ఇది కలియుగ లక్షణం. కలిపురుషుడి లీల. ప్రపంచంలో ఎన్నో మతాలున్నాయి. అన్ని మతాలకూ మతగురువులున్నారు. కానీ తమ మతగురువుల్ని హిందువులు అణచివేసినట్లుగా, అవమానిస్తున్నట్లుగా ఎక్కడా ఎవఱూ చేయడం లేదు. పైపెచ్చు నెత్తిన బెట్టుకుని పూజించుకుంటున్నారు. కానీ భారతదేశంలో బ్రాహ్మణుల స్థానమూ, చారిత్రిక భూమికా ఇతరమతాలలోని మతగురువుల కంటే ఎన్నో రెట్లు గొప్పవీ, వైవిధ్య భరితమైనవీను. బ్రాహ్మణులు ఈ జాతికి ఎప్పుడు అపకారం చేశారు ? వారు ఎల్లప్పుడూ చేతనైనంత మంచే చేశారు. మనసా వాచా కర్మణా తెలుగుజాతిలో కలిసిపోయి తమ సంస్కృత నామాల్ని సైతం వర్జించి అచ్చతెలుగులో నన్నయ్య, తిక్కన్న, పోతన్న మొదలైన పేర్లు పెట్టుకుని ఇక్కడి జనసామాన్యంతో తాదాత్మ్యం చెందారు. వారు లిపిలేని తెలుగుభాషకు లిపి (బ్రాహ్మీలిపి) నిచ్చారు. వ్యాకరణం లేని తెలుగుభాషకు వ్యాకరణాన్నిచ్చారు. పదాలు లేని భాషకు సంస్కృత పదాలు జోడించి శక్తిమంతం చేశారు. సాహిత్యం లేని భాషలో సాహిత్యాన్ని సృష్టించి ప్రపంచ భాషల సరసన దీని చరిత్రని సగర్వంగా, సుస్థిరంగా నిలబెట్టారు. రాష్ట్రం సంగతి పక్కన బెడితే బ్రాహ్మణులు లేకుండా భారతదేశం అనే పరిభావన (concept) అసలెక్కడుంది ? బ్రాహ్మణ వారసత్వం కాకుండా ఈ దేశానికి ఉన్న ఉమ్మడి వారసత్వం ఏంటి ?

దేసీ ప్రభుత్వాల చేతుల్లో తమ తల్లిదండ్రులు పడ్డ బాధలు గమనించి చాలామంది తెలుగు బ్రాహ్మణుల సంతానం ఇంగ్లీషు అభ్యసించి దశాబ్దాల క్రితమే ఉత్తర అమెరికాకి పారిపోవడం ప్రారంభించారు. ఇతరులకు విదేశీ ప్రయాణం ఒక హోదాచిహ్నం (Status symbol) కాగా బ్రాహ్మణులకు మాత్రం అదొక చావుబతుకుల సమస్యగా మారింది. ఏం చేసైనా సరే, పారిపోక తప్పని పరిస్థితిని అనుభూతి చెందారు. నిరంతర కృషీ, శ్రమా ఫలితంగా బ్రాహ్మణుల ఆర్థిక హోదా (Economic status) గత పాతికేళ్ళల్లో విప్లవాత్మకమైన మార్పుకు లోనైంది. వారిలో కొంతమంది కోటీశ్వరులు కావడంతో అలాగే తానూ కోట్లకు పడగలెత్తాలనే దుగ్ధ ప్రతి బ్రాహ్మణుడిలోనూ పురివిప్పింది. ఏదేమైనా బ్రాహ్మణజాతి యావత్తూ ఉత్తర అమెరికాకు శాశ్వతంగా ఋణపడిపోయింది. స్వదేశంలో నిష్కారణమైన కులద్వేషానికి బలై కూడు లేక ఆకలితో అలమటిస్తూ వచ్చిన బ్రాహ్మణ బిడ్డల్ని అమెరికామాత ప్రేమగా దగ్గఱికి తీసుకుని అన్నం పెట్టింది. కోట్లు ప్రసాదించింది. MNC లకు అధిపతుల్ని చేసింది. అధికారాన్ని సైతం అనుగ్రహించింది.

అబ్రాహ్మణ హిందూ ప్రభుత్వాల చేతుల్లో నిష్కారణంగా అణచివేతకు గుఱైన వర్గంగా బ్రాహ్మణుల హృదయాంతరాళాల్లో ఒక కసి గూడు కట్టుకుని ఉంది. ఆ కసిలో అది తనకు పూర్వం ఉన్న అనేక అభిమానాల్నీ, సెంటిమెంట్లనీ వదులుకుంది. ఇది మిక్కిలి శోచనీయమే. వ్యక్తిగతంగా నేను హర్షించను. కానీ ఏం చేద్దాం ? చర్య (Action) కు ప్రతిచర్య (Reaction) తప్పకుండా ఉంటుంది. మానవజాతి అంతా గుఱ్ఱుపెట్టి ఆదమఱచి గాఢనిద్ర పోతున్న యుగాల్లో కళ్ళు తెఱుచుకుని మేలుకుని అన్నీ ఆలోచించిన ప్రకాశమాన చరిత్ర గల బ్రాహ్మణులు తమ అణచివేతకు రియాక్ట్ అవ్వరని అనుకోవడం ప్రభుత్వాల అమాయకత్వం, మూర్ఖత్వం. ఆ రోజున ఆ అణచివేతల్ని నిరంకుశంగా పాశవిక రాజకీయ అధికార సహాయంతో అమలు జఱుపుతున్న కాలంలో బ్రాహ్మణులు నిస్సహాయులు. పేదవారు. అప్పటికే బ్రిటీషు ప్రభుత్వం చేతిలో దెబ్బదిని చప్పున కోలుకోలేక అప్పటి దాకా తాము పాల్గొంటూ వస్తున్న అన్ని రాజకీయ, సాంఘిక కార్యకలాపాల నుంచీ స్వచ్ఛందంగా విరమించుకున్నారు. అందువల్ల ఆ ప్రభుత్వాలకు ఆనాడు ఒక మంచి అవకాశం లభించింది. తాత్కాలిక విజయం సిద్ధించింది.

అలా దేశం నుంచి పారిపోవడం వెనక బ్రాహ్మణుల్లో కూడా చారిత్రికంగా చోటు చేసుకున్న మనస్తత్త్వపరమైన లోపాలున్నాయి. బ్రాహ్మణులు మొదట్నుంచీ ప్రభుత్వ పోషణ మీదే ఇనుమిక్కిలిగా ఆధారపడి బతికారు. ప్రభుత్వాదరణ మీదే తమ సాంఘిక గౌరవ పునాదుల్ని కూడా నిర్మించుకున్నారు. వారిని ఆదరించిన ప్రభుత్వాలు పోయాయి. వాటి స్థానంలో వచ్చిన కొత్త ప్రభుత్వాలు హఠాత్తుగా తమ మీద కక్ష సాధించడం మొదలుపెట్టడంతో వారికి దిక్కు తోచలేదు. ఆ పరిస్థితి వస్తుందనుకోలేదు. అందుకు మానసికంగా సన్నద్ధులై లేరు. దాన్ని ఎలా ఎదుర్కోవాలో అర్థం కాలేదు. పర్యవసానమే ఈ కాందిశీకత్వం.

బ్రహ్మద్వేషపు గతం నుంచి హిందువులు ఇహనైనా పాఠాలు నేర్చుకోవాలి

బ్రాహ్మణులు ప్రాథమికంగా ఈ మత నిర్వహణకై నియోగించబడ్డవారు. కానీ ఈ కర్తవ్యాన్ని యథాపూర్వంగా నిర్వహించడానికి సమకాలీన పరిస్థితులు అనుకూలంగా లేవు. అందుకని వారు ఇందులోంచి అంతిమంగా విరమించుకోక తప్పకపోవడం అవగాహనీయం. కూడు కోసం, గుడ్డ కోసం, గౌరవం కోసం వారు ఈ హిందూసమాజంతో పోరాడి, పోరాడి పూర్తిగా అలిసిపోయినట్లు కనిపిస్తోంది. అయినా బ్రాహ్మణుల స్థానాన్ని ఇతరులతో భర్తీ చేయలేం పూర్తిగా ! ఎందుకంటే ఒక పూజారి కొడుకు తన తండ్రి చేస్తున్నవన్నీ శ్రద్ధగా గమనిస్తూ తానూ పెద్దవాడై అలా చేయాలనుకుంటాడు. ఏ శిక్షణ ఇచ్చినా ఆ నిష్కపట అమాయక భావాన్ని కలిగించలేం. అదొక అమూల్యమైన వారసత్వపు సెంటిమెంటు. ఒకసారి ఆ వారసత్వం లోంచి బయటపడ్డ కుటుంబాలు తిరిగి అందులోకి వెళ్ళడం చాలా చాలా కష్టం, మా కుటుంబం లాగే ! అయినా దేవాలయాల్ని అనాథలుగా వదిలేయలేం. అక్కడ నిరాటంకంగా నిత్యనైమిత్తికాలు నడవాల్సి ఉంది. అందుకు హిందువులే ఏదో ఒక ఏర్పాటు చూసుకోవాలి. ఏ ఏర్పాటైనప్పటికీ ఇప్పుడు బ్రాహ్మణుల్ని హింసిస్తున్నట్లుగా కొత్తవారిని కూడా హింసించకుండా కనీసం వారినైనా ప్రేమతో, గౌరవంతో, ఆదరంతో, అభిమానంతో చూసుకోవడం అవసరం. చరిత్ర అబ్రాహ్మణ కులాల మీద మోపుతున్న ఐతిహాసిక ఉత్తరవాదిత్వం ఇది.


(కలగూరగంప బ్లాగు నుంచి ఉద్ధృతం)

13, డిసెంబర్ 2010, సోమవారం

ఆలయ రక్షణ భారం దేవుడిదే

ఆలయ రక్షణ భారం దేవుడిదే
ఆందోళన రేకెత్తిస్తున్న ఐ.ఎం. హెచ్చరికలు
చేతులు ఎత్తేస్తున్న పోలీసులు
--హైదరాబాద్‌ - న్యూస్‌టుడే

దేవాలయాల్లో విధ్వంసం రేపుతామని కరడుగట్టిన ఉగ్రవాద సంస్థ ఇండియన్‌ ముజాహిద్దీన్‌ బహిరంగంగా హెచ్చరించినప్పటికీ మన రాష్ట్రంలో మందిరాలకు కనీస రక్షణ కల్పించే పరిస్థితి కనిపించడంలేదు. ఉన్న సిబ్బందిని ఇతరత్రా తప్పనిసరి విధులకు వినియోగించాల్సి వస్తుండటంతో హెచ్చరికలు వచ్చిన తర్వాత కూడా దేవాలయాలకు అదనపు సిబ్బందిని కేటాయించలేకపోతున్నారు. తిరుమల తిరుపతి దేవస్థానం, కనకదుర్గ దేవాలయం వంటి పెద్దపెద్ద ప్రార్థనా మందిరాలు తమ ఖర్చుతో స్పెషల్‌ ప్రొటెక్షన్‌ ఫోర్స్‌ (ఎస్‌.పి.ఎఫ్‌.)ను నియమించుకొని తంటాలు పడుతున్నాయి. కాని మధ్య, చిన్నతరహా దేవాలయాలకు కనీస భద్రత కరవైంది. ఉగ్రవాద సంస్థ హెచ్చరికల నేపథ్యంలో ఇప్పుడు వీటి భద్రతపై ఆందోళన వ్యక్తమవుతోంది.

అయోధ్య వ్యవహారంలో సుప్రీంకోర్టు తీర్పునకు నిరసనగా గత మంగళవారం వారణాసిలోని దేవాలయంలో ఇండియన్‌ముజాహిద్దీన్‌ (ఐ.ఎం.) బాంబు పేలుళ్లకు పాల్పడ్డ సంగతి తెలిసిందే. అనంతరం భారతీయ మందిరాల్లో విధ్వంసం సృష్టిస్తామని హెచ్చరిస్తు కొన్ని పత్రికా కార్యాలయాలకు ఐ.ఎం. ప్రతినిధులు ఈమెయిల్‌ సందేశం పంపారు. 2008 ఆగస్టు 25వ తేదీన హైదరాబాద్‌లోని గోకుల్‌చాట్‌, లుంబినీపార్కుల వద్ద జరిగిన పేలుళ్ళు ఈ సంస్థ పనే. ఐ.ఎం. వ్యవస్థాపకుడు రియాజ్‌ భత్కల్‌, సాంకేతిక నిపుణుడు పీర్‌భాయ్‌ మొదలు అనేక మంది ఐ.ఎం. కీలక సభ్యులు గతంలో రాష్ట్రంలో ముఖ్యంగా హైదరాబాద్‌లో కార్యకలాపాలు నిర్వహించారు. జంట పేలుళ్ళకు ముందు కొన్ని నెలలపాటు ఇక్కడ తిష్ట వేశారు. గతంలో ఈ సంస్థ రాష్ట్రంలో కార్యకలాపాలు నిర్వహించింది కాబట్టి తాజా హెచ్చరికల నేపథ్యంలో అది మరోమారు విరుచుకుపడే అవకాశాలు తోసిపుచ్చలేం. పైగా మందిరాలను లక్ష్యంగా చేసుకుంటామని బహిరంగంగా ప్రకటించింది కాబట్టి ఈ సవాళ్లను ఎదుర్కోవాల్సిన బాధ్యత ప్రభుత్వంపై ఉంది. రాష్ట్రంలో చిన్నాచితకా అన్నీ కలిపి మొత్తం 37వేల దేవస్థానాలు ఉన్నాయి. వీటిలో దాదాపు 27వేల దేవాలయాలకు ఎలాంటి రక్షణా లేదు. ఇందులో నిత్యం వేలమంది దర్శించే దేవాలయాల సంఖ్య కనీసం 500 వరకూ ఉంటుంది. పర్వదినాల సమయంలో ఈ దేవాలయాలకు వేల సంఖ్యలో భక్తులు వస్తుంటారు. ఐ.ఎం. హెచ్చరికల నేపథ్యంలో వీటికి కనీస స్థాయి భద్రత అయినా కల్పించాల్సిఉంది. అయితే దేవాలయాలన్నింటకి భద్రత కల్పించడం తమవల్ల కాదని పోలీసులు చేతులు ఎత్తివేస్తున్నారు. రాష్ట్రంలో లక్షకుపైగా పోలీసు సిబ్బంది ఉండగా వీరిలో శాంతిభద్రతలు పర్యవేక్షించే పోలీసులకు దైనందిన విధులతోనే సరిపోతోంది. రిజర్వు బలగాల సంఖ్య దాదాపు 20వేల వరకూ ఉన్నా ఈ మధ్యకాలంలో రాష్ట్రవ్యాప్తంగా ఆందోళనలు పెరిగిపోవడంతో వీరంతా తీరికలేకుండా పనిచేస్తున్నారు. వారంతపు సెలవులు కూడా తీసుకోలేకపోతున్నామని వీరు వాపోతున్నారు. ఈ నెలాఖరుకు శ్రీకృష్ణ కమిటీ నివేదిక సమర్పించనున్న నేపథ్యంలో పర్యవసానాలు ఎలా ఉంటాయన్న దానిపై పోలీసులు ఆందోళన చెందుతున్నారు. ఇప్పటి నుంచే బలగాలను సిద్దం చేస్తున్నారు. ఇప్పుడున్న పోలీసులను వారి విధుల నుంచి తప్పించి ఇతర పనులు అప్పగించడం సాధ్యమయ్యేలా లేదు. దాంతో ఐ.ఎం. హెచ్చరికల నేపథ్యంలో దేవాలయాల భద్రతపై ఆందోళణ నెలకొంది. ప్రభుత్వమే చొరవ తీసుకొని ప్రత్యామ్నాయ పరిష్కారాన్ని కనుగొనాల్సి ఉంది.

-----------------------------------------------------------------

చారిత్రక కట్టడాలు మన గుళ్ళు. వేల సంవత్సరాల చరిత్ర. రాజకీయ లబ్దికోసం బలిపెడుతున్నారు. మన గుళ్ళను మనమే కాపాడుకునే సమయం ఆసన్నమైంది. వెన్నెముకలేని ప్రభుత్వాన్ని, రాజకీయాలకూ, డబ్బుకూ అమ్ముడుపోయిన న్యాయ చట్ట వ్యవస్థనీ నమ్ముకుంటే మన మూలాలే మిగిలేలా లేవు.

8, డిసెంబర్ 2010, బుధవారం

కాశిలో గంగా హారతి సమయంలో పేలుడు [పరమేశ్వరా !ఇక నీవే దిక్కు]

కాశిలో గంగా హారతి సమయంలో పేలుడు

లక్నో: కాశీలో ఈరోజు సాయంత్రం గంగాహారతి సమయంలో పేలుడు సంభవించింది. ఇక్కడి దశ అశ్వమేథ ఘాట్‌లో మంగళవారం గంగానదికి సాంప్రదాయకంగా మహా హారతి కార్యక్రమం నిర్వహిస్తారు. శివుడు, మహాకాళేశ్వరుని ఆలయాలకు సమీపంలో ఈ ఘాట్‌ ఉంది. హారతిని వీక్షించేందుకు వందలమంది భక్తులు అక్కడకు చేరుకున్నారు. హారతి కార్యక్రమం జరుగుతుండగా పేలుడు సంభవించటంతో తొక్కిసలాట జరిగింది. ఈ దుర్ఘటనలో ఓ విదేశీయుడు మృతి చెందగా 20 మంది వరకు గాయపడ్డారు. నదిలో పడవలో ఉండి చూస్తున్న భక్తులకూ శకలాలు తగిలాయి. రెండు కిలోమీటర్ల దూరం వరకు పేలుళ్లు వినిపించాయి. గాయపడినవారిని చికిత్స నిమిత్తం వారణాశి జిల్లా ఆసుపత్రికి తరలించారు.గాయపడినవారిలో ఇద్దరి పరిస్థితి విషమంగా ఉంది.

ఇంత గోల దేనికి, కాశీ విశ్వనాథ ఆలయం తాళాంచేతులు వీళ్ళకే ఇచ్చి, అబ్బాయిలూ కూలగొట్టండీ అంటే సరిపోతుందిగా. గోల వదిలిపోతుంది.

ప్రశ్న :- ఇలా ఎంతకాలం?

పేలుడు మా పనే: ఇండియన్‌ ముజాహిదీన్

లక్నో: కాశీలో పేలుడుకు పాల్పడింది తమ సంస్థేనని ఇండియన్‌ ముజాహిద్‌ ప్రకటించింది. దీంతో విదేశీయుల లక్ష్యంగానే వారు ఈ పనికి పాల్పడి ఉంటారని కేంద్ర హోం శాఖ నిర్ధారణకు వచ్చింది. పేలుడు శబ్ధాలు రెండు కిలో మీటర్ల దూరం వరకు వినిపించడంతో చాలా శక్తివంతమైనవే ఉపయోగించి ఉంటారని భావిస్తున్నారు. వరుసపేలుళ్లకు వారు కుట్ర పన్నినట్లు పోలీసులు భావిస్తున్నారు. ఢిల్లీ, ముంబయి, బెంగళూరు, హైదరాబాద్‌లలో కూడా కేంద్ర హోం శాఖ రెడ్‌ అలర్ట్‌ ప్రకటించింది.

హోం శాఖ ఏం నిర్థారణకు వస్తే మనకేంటి? అవ్వాల్సిన పని అయ్యాక, రెడ్ ఎలర్టులు ప్రకటించి ప్రయోజనం ఏంటీ? వీళ్ళు అంతలోపలిదాకా వెళ్ళి బాంబులు పెట్టగల్గుతున్నారంటే, ఏంటో, నోటమాట రావట్లా.

ఇంకెన్ని ఘోరాలు జరగబోటున్నాయో ఏంటో.

నేనూ వెళ్ళాను రెండు సార్లు ఈ హారతిని చూట్టానికి. అత్భుతంగా ఉంటుంది మహా హారతి. పరమేశ్వరా ! నీ ఇంటిని ఇక నువ్వే కాపాడుకోవాలయ్యా !

5, నవంబర్ 2009, గురువారం

ఒకటో తరగతి నుంచి ఇంగ్లీషంట ! సిగ్గులేకపోతే సరి

ఒకజాతి ఆత్మగౌరవానికి ఆయువు పట్టు దాని భాష . తమ భాషను తామే ధ్వంశం చేసుకుంటున్నమన్న సృహలోలేని కుహనమేధావి వర్గ వాదనలకు నిరసనగాతెలుగు బిడ్డల ఆవేదనలివి

కచ్చితంగా మతులు పోయాయి అందఱికీనూ.

ఈనాడులో ప్రచురించిన ఈ వార్త చదవండి: http://www.eenadu.net/story.asp?qry1=6&reccount=38 ఇదే వార్తని జతచేసిన కవిలెలోనైనా చదవవచ్చు.

--------------------------------------------------------------------------------------

అభిప్రాయం ౧
---------

పిల్లలకు చదువు ఎలా చెప్పాలనేది నిపుణులకు తెలిసినట్టుగా మనకు తెలవదు. అలాంటి దాని సంగతి తేల్చడం కోసం పిల్లల తలిదండ్రుల వద్ద అభిప్రాయాలు తీసుకుంటారంట ! ఆ తల్లిదండ్రులెవరూ..? తమ పిల్లలు ఏ సిలబస్సులో చదూతున్నారో తెలీనివాళ్ళు!

మాన్యుఫాక్చరింగ్ ది కన్సెంట్ అని పుస్తకమేదో ఉన్నట్టుంది కదా.. అందులో ఇలాంటి వాటిని గురించి బహుశా చోమ్‌స్కీ చెప్పి ఉంటాడేమో! చెప్పాడో లేదో గానీ, మన ప్రభుత్వం మాత్రం ఇలాంటివాటిల్లో నైపుణ్యం సాధించింది.సెజ్‌ల పట్ల ప్రజాభిప్రాయం తీసుకునే పద్ధతులు చూసాం. ఇలాంటి వాటిల్లో అభిప్రాయాలు తయారుచేసే పద్ధతి ఇలాగన్నమాట. అయిలయ్య లాంటివాళ్ళు ఈ అభిప్రాయాల తయారీలో ప్రముఖ పాత్ర పోషిస్తూంటారు. (అయిలయ్య ఇంకోమాటన్నాడు.. గిరిజన పిల్లలకు తెలుగు కంటే ఇంగ్లీషే బాగా వస్తున్నదంట. వాళ్ళు తెలుగులో తప్పుతున్నారంట, ఇంగ్లీషులో ప్యాసవుతున్నారంట. గిరిజనులకు తెలుగు పరాయి భాషే. వాళ్ళ మాతృభాషలో చెబితే సంతోషంగా బడికి వెళ్ళి చదూకుంటున్నారంట. "నేను చిన్నప్పటి నుంచీ తెలుగులో చదూకున్నాను, కానీ ఇప్పుడు ఇంగ్లీషులో రాసినంత బాగా తెలుగులో రాయలేను" అనీ అన్నాడు")

పంతుళ్ళు, అధికారులు - ఇంగ్లీషులో చదువు చెప్పడం కోసం సీబీయెస్యీ మొదలెట్టారండి. పంతుళ్ళకు, అధికారులకు అది కొరుకుడుబడలేదు, తిరిగి రాష్ట్ర సిలబస్సుకు రావాలని అడుగుతున్నారు. అంచేత ఇంగ్లీషు మీడియమ్ అయినా పర్లేదని అనుకుంటున్నట్టున్నారు. ఎవడి బాధలు వాడివి.

ఇలాంటి అభిప్రాయాల సేకరణలో భాషానిపుణులను, తెలుగు సంఘాలను కూడా లెక్కలోకి తీసుకోవాలని మనం గోలెట్టాలి.
------------------------------------------------------------------------------------
అభిప్రాయం ౨
.......................

గత సంవత్సరం వీళ్ళు బలవంతంగా ఇంగ్లీషు మీడియమ్ లో కుక్కిన పిల్లల్లో సగం మంది "మాకోద్దీ ఇంగ్లీషు మీడియమ్ బాబో" అని ఈ సంవత్సరం నుంచి మళ్ళీ తెలుగుమీడియమ్ లోనే పోయి కూర్చుంటున్నారు. అది చూశైనా ఇంకా ఈ తల్లిదండ్రులకీ, ఈ అధికారులకీ, ఈ పంతుళ్ళకీ బుద్ధి రాకపోవడం విచారకరం. "అయినా సరే ఇంగ్లీషే కావా"లని చెప్పిన పంతుళ్ళ సంఖ్య అత్యల్పం. కానీ ఈనాడు వాళ్ళ అభిప్రాయాల్నే ఉద్ద్యోతిస్తున్నది చూడండి. లోపం ఎక్కడుందంటే మనవాళ్ళు భాషని సమాజంతో సంబంధం లేని ఒక ఐకాంతిక స్వమూర్తి (stand-alone entity) గా చూడ్డం దగ్గఱ. నేర్పితే వచ్చేస్తుందనుకుంటున్నారు. చుట్టూ ఉన్న సమాజంతో సంబంధం లేని భాషని కృత్రిమంగా అభివృద్ధి చెయ్యగలమనుకోవడం మూఢవిశ్వాసమని తెలుసుకోలేకపోతున్నారు. ఇంతమందికి ఇంగ్లీషు నేర్పాక ఆ తరువాత వాళ్ళేం చెయ్యాలో, వాళ్ళచేత ఏం చేయించాలో ఐడియా లేనివాళ్ళంతా ఇంగ్లీషు మీడియమ్ ని సమర్థిస్తున్నారు.

ముందు మన తెలుగువాళ్ళలో భాష గుఱించిన ఈ విధమైన దురభిప్రాయాల్ని పోగొట్టడానికి తెలుగభిమానులైన మేధావులంతా తలో వ్యాసమూ రాసి ఒక పుస్తకంగా విడుదల చెయ్యాలని నాకనిపిస్తుంది. ఆలోచన బావుందని మీరంటే ఈరోజే కార్యరంగంలోకి దిగుదాం. నావంతుగా నేను కొన్ని వ్యాసాలు రాయడానికి సిద్ధం. ముందు దీన్ని పి.డి.ఎఫ్. పుస్తకంగా అంతర్జాలంలో విడుదల చేసి తరువాత ప్రజాస్పందనని బట్టి ముద్రించి అమ్ముదాం.
-----------------------------------------------------------------------------------
అభిప్రాయం ౩

అయిలయ్య చెప్పినమాటలు నేను సరిగ్గా రాయలేదు. తిరగ రాస్తున్నాను:

(అయిలయ్య ఇంకోమాటన్నాడు.. గిరిజన పిల్లలకు తెలుగు కంటే ఇంగ్లీషే బాగా వస్తున్నదంట. వాళ్ళు తెలుగులో తప్పుతున్నారంట, ఇంగ్లీషులో ప్యాసవుతున్నారంట. ఇంకా ఇలా అన్నాడు: "నేను చిన్నప్పటి నుంచీ తెలుగులో చదూకున్నాను, కానీ ఇప్పుడు ఇంగ్లీషులో రాసినంత బాగా తెలుగులో రాయలేను" )
------------------------------------------------------------------------------------
అభిప్రాయం ౪

ఇంతకీ ఎవరండీ ఈ అయిలయ్య? నాకు అర్థం కాలేదు.

* * *

తప్పదు. "అసలు భాష అన్నది పుట్టిందే మన అభిప్రాయాలూ ఆలోచనలూ వేఱేవారికి చేఱవెయ్యడం కోసం, కాబట్టి తెలుగు భాష ఉంటే ఎంత లేకపోతే ఎంత?" వంటి దరిద్రపుగొట్టు ప్రశ్నలకు కూడా సమాధానాలు ఉండాలండీ ఆ వ్యాసాలలో.

----------------------------------------------------------------------------------
అభిప్రాయం ౫
రాష్ట్ర జనాభాలో పూర్తిగా మూడు శాతం కూడా లేని నాన్-తెలుగు గిరిజనుల పేరు చెప్పి తెలుగుని తొక్కేయ్యాలని చూడ్డం, ఉర్దూ ముస్లిముల పేరు చెప్పి తొక్కెయ్యాలని చూడ్డం, లేకపోతే రాష్ట్ర సరిహద్దుల్లో నివసించే తమిళ, కన్నడ, మరాఠీ, ఒరియా గట్రా మైనారిటీ సమూహాల్ని చూపించి తొక్కేయాలని చూడ్డం, భాగ్యనగరానికి అప్పుడప్పుడు వచ్చి వెళుతూండే ఉత్తర భారతీయుల్ని చూపించి "అదిగో వాళ్ళొద్దంటున్నా"రని చెప్పి తొక్కెయ్యాలని చూడ్డం - ఈ కుట్రలన్నీ మనకిదివఱకే తెలుసు. ఈ వాదాలు చేసేవాళ్ళంతా రాష్ట్రంలో 92 శాతం మంది ఉన్న మెజారిటీ తెలుగువాళ్ళ భాషాహక్కుల గుఱించి మౌనం వహిస్తారు. వాటిని చాలా కన్వీనియంట్ గా మర్చిపోతారు. మనల్ని కూడా మర్చిపొమ్మంటారు.
---------------------------------------------------------------------------------
అభిప్రాయం ౬

ఇలా తెలుగు అక్కఱలేదు అనుకునేవాళ్లని అందఱినీ, ఏదో సినీమాలో చూపించినట్టుగా, గోనెసంచీలలో కట్టిపారేసి అప్రాచ్యదేశాలకి పార్శిల్ చేశేయాలండీ. అప్పుడు కానీ కుదరదు వీళ్ల తిక్క.
------------------------------------------------------------------------------------అభిప్రాయం ౮

హ్హ హ్హ హ్హ ఇంగ్లీషులో చదివితే ప్యాసవుతున్నారా? ఇంగ్లీషులో వాళ్ళు ఎంతమటుకు రాస్తారో, వాళ్ళ పరీక్ష పేపర్లు దిద్దే టీచర్లను అడగమని చెప్పండి.

పదవతరగతి వరకు తెలుగుమీడియంలో చదివి, ఇంటరులో ఇంగ్లీషు మీడియం చేరగానే, మనవాళ్ళకు 900 పైగా మార్కులు వస్తున్నాయంటే కారణం అది ఆంగ్ల గొప్పతనం కాదు. పరీక్ష పేపర్లు దిద్దేవాడి మహత్మ్యం. ఒక్కసారి పరీక్ష పేపర్లు దిద్దేవాడు, జవాబు పత్రంలో ఏం రాశాడో చూసి పేపరు దిద్దితే, మన రాష్ట్రంలో ఒక్కడు కూడా ఇంగ్లీషు మీడియం తీసుకోడు ఇంటరులో.

జవాబు పత్రంలో సగానికి పైగా కహానీలే ఉంటాయి. లేదా పరీక్ష పేపరునే అటు తిప్పి ఇటు తిప్పి రాస్తారు. అదే తెలుగు మీడియం వానికి ఆ అవకాశం ఉండదు.

పేపర్లు దిద్దేవాడికి మాత్రం డబ్బులు కావాలి అంతే. ఎన్ని ఎక్కువ పేపర్లు దిద్దితే అన్ని ఎక్కువ డబ్బులు.

----------------------------------------------------------------------
అభిప్రాయం ౯

"భాష ఉంటే ఎంత ? పోతే ఎంత ?" అని అడిగితే నేను కూడా "మిగతావి ఉంటే ఉంటే ఎంత పోతే ఎంత ?" అని అడుగుతాను. సమాధానం చెప్పమనండి. ఏం ? అడక్కూడదా ?

మానవహక్కులు ఉంటే ఎంత ? పోతే ఎంత ?
ఇండియా ఉంటే ఏంటి ? పోతే ఏంటి ?
స్త్రీల హక్కులు ఉంటే ఎంత పోతే ఎంత ?
ఎస్సీలు ఎస్టీలూ ఉంటే ఎంత ? పోతే ఎంత ?
దేశాలు ఉంటే ఎవడిక్కావాలి ? లేకపోతే ఎవడిక్కావాలి ?
ప్రజాస్వామ్యం ఉంటే ఎవడిక్కావాలి ? లేకపోతే ఎవడిక్కావాలి ?
నేరాలు పెరిగితే ఏంటి ? పెరక్కపోతే ఏంటీ ?

భాష కేవలం పరస్పర వ్యక్తీకరణకే అయితే మఱి ఇంగ్లీషు కాకుండా ఏ భాషయినా పనికొస్తుందిగా ? బళ్ళలో ఇంగ్లీషే ఎందుకట ? తెలుగు ఎందుకు ఉండకూడదట ?

సరే, భాష పరస్పర వ్యక్తీకరణకే. బావుంది. మఱి ఆకలి కూడా ఏ పదార్థంతో నయినా తీర్చుకోవచ్చు కదా ? ఏది పడితే అది ఎందుకు తినడంలేదట జనం ? కామం భార్యతోనే ఎందుకు తీర్చుకోవాలి ? తల్లితో ఎందుకు తీర్చుకోకూడదు ? ఆఫ్టరాల్ ఈ తల్లి భార్య అనేవి కేవలం భాషే తప్ప కామానికి అవేమీ తెలియవుగా ?

ఇదొక పిచ్చివాగుడు. ఇది reasoning కాదు. Anti-reason. దాన్నొక reasoning లా చేసి చూపించడానికి ఆంగ్లభాషాభిమానులు కిందామీదా పడ్దం చూస్తూంటే నవ్వొస్తోంది. ఇలా మాట్లాడేవాళ్ళంతా నిజానికి తెలుగు భాషాభిమానులు వేస్తున్న ప్రశ్నలకి సమాధానాలు చెప్పలేక ఓడిపోయామని అనిపించుకోవడం ఇష్టం లేక, ఇలా మూలచ్చేద వాదానికి దిగుతారు. మూలచ్ఛేదవాదమంటే అసలు చర్చిస్తున్న విషయానికే విలువ తీసేయాలని అసలది చర్చనీయాంశమే కాదనీ నిరూపించడానికి పూనుకోవడం. ఇదొక రకం అవతలివాడి నోరు మూసే వ్యూహం. కొట్టి, చంపి ప్రతివాదుల్ని ఖతమ్ చెయ్యాలని చూడ్డం కంటే భిన్నం కాదు.

-------------------------------------------------------------------------------
అభిప్రాయం ౧౦

అణచివేతక్కూడా ఒక హద్దుంది. ఇక్కడ ఈ రాష్టంలో తెలుగుని పనిగట్టుకొని అణచివేస్తున్న విధానం అలాంటి అన్ని హద్దుల్నీ అధిగమిచింది. సరిగ్గా ఇలాంటి క్రూరమైన అణచివేతల్లోంచి పుడతారు భావి నియంతలూ, కర్కోటకులూ ! ఎక్కడ ఇలా అణచివేత పెచ్చుమీఱుతుందో అక్కడ తప్పకుండా ఒక నిరంకుశుడు ఆవిర్భవిస్తాడు. వాడు దయాదాక్షిణ్య రహితుడై ఉంటాడు. ఈ రోజు తెలుగుని అణచివేస్తున్నామని ముఱిసిపోవడం కాదు. ఈ రాష్ట్రంలో భవిష్యత్ సంవత్సరాల్లో భాషోన్మాదులైన నాయకులు అధికారాన్ని చేపట్టితే ఏం జఱుగుతుందో అది ఎవఱికి వారు ఊహించుకోవచ్చు. అప్పుడు ఇంగ్లీషు ఎదుర్కునే అణచివేత తెలుక్కి పదిరెట్లుగా ఉండొచ్చు. బహుశా ఆ దెబ్బకి ఇంగ్లీషు ఈ గడ్డమీదినుంచి శాశ్వతంగా అదృశ్యమైపోవచ్చు.

----------------------------------------------------------------------------------
అభిప్రాయం ౧౨

ఇలాంటి చొప్పదంటు ప్రశ్నలు పుట్టడానికి కారణం ప్రస్తుతపుటుద్యోగాలకి తెలుగుతోకంటే అప్రాచ్యభాషలతో ఉన్న అవసరం సామీప్యం ఎక్కువ అవ్వడం వలన అని నాకు గట్టిగా అనిపిస్తుందండీ.
ఆంధ్రభాషోన్మాది ఏలే రోజు నిజంగా రావలసిన పరిస్థితి వచ్చేలాగే ఉంది, చూడబోతే.
-----------------------------------------------------------------------
అభిప్రాయం ౧౩

మనకి ఎక్కడ గుచ్చుకుంటోందో సరిగ్గా గ్రహించారు. కానీ ఎందుకలా గుచ్చుకుంటోందని మనల్ని మనం ఒకసారి ప్రశ్నించుకోవాల్సి ఉంది. ఇతర దేశాల భాషలకి అడక్కుండానే రక్షణ లభించడానికీ, మన భాషకి నోరు తెఱిచి అడిగినా రక్షణ కఱువవ్వడానికీ మధ్య ఎక్కడ వ్యత్యాసం ఉందనేది ఆలోచించాలి. నా పరిశీలనలో--

౧. మన తెలుగు ఏ దేశానికీ గుర్తింపు పొందిన ఏకైక జాతీయభాష (recognized official language) కాకపోవడం ఒక పెద్ద కారణం. నిజానికి ఇదే అసలుకారణం కూడాను. ఇది ఒకానొక దేశంలో ఒక మూలన ఆంధ్రప్రదేశ్ అనే ఒక subordinate province యొక్క భాషగానే ఉండడం. ( ఈ province ఎంత పెద్దదనేది అనవసరం. ఆధికారికంగా ఇదొక province. అంతే!) నేపాలీ, బర్మీసు, సింహళీ, థాయ్ లాంటివి తెలుగు కంటె అన్నివిధాలా చిన్నాచితక భాషలయినప్పటికీ అవి తమ తమ దేశాల యొక్క జాతీయభాషలూ, అధికారభాషలు కూడా ! అవి ఆయా ప్రభుత్వాల చేత రాజ్యాంగబద్ధంగా రక్షితమైన భాషలు(languages protected by the national constitution) అందుచేత తెలుగు ఎదుర్కుంటున్న ఘోరమైన మనుగడ సమస్యని అవి ఎదుర్కోవడంలేదు. ఆ సంగతి కప్పిపుచ్చి ఈ రాష్టంలోని మేధావులు తెలుగు ఇలా నశించిపోవడం ఒక సహజమైన చారిత్రిక పరిణామం లాగాను, అది నశించకపోతే మన ఆధునీకరణకి అర్థం లేనట్లూ మాట్లాడ్డం నేర్చుకున్నారు.

౨.ఇతరదేశాల్లోని ఉద్యోగాలు ఆయా దేశాలవారికే పరిమితం. కానీ భారతీయ రాష్ట్రాలలోని ఉద్యోగాలు ఆయా రాష్టాలవారికి పరిమితం కాదు. అలా పరిమితం చేసుంటే, మన భాషలు హాయిగా బతకగలిగి ఉండేవి. కానీ అలా చెయ్యకపోవడాన ఈ రాష్ట్రంవారు పోయి ఆ రాష్టంవారి ఉద్యోగాల్ని హరించి వాటిల్లో తాము తిష్ఠ వేస్తారు. తత్ఫలితంగా వారూ ఇక్కడికొచ్చి మన పట్ల అదే చేస్తారు. ఇలా మనుషులు తమకి సంబంధం లేనిచోట్లకి వెళ్ళి వాళ్ళ ఆర్థిక అవకాశాల్ని దోచాలంటే అందుకు సహకరించే భాష ఒకటి కావాలి. అదే ఇంగ్లీషు. ఇది పరస్పర దోపిడీ వల్ల జఱుగుతున్నదని గ్రహించకుండా "ఇంగ్లీషు లేకపోతే రాష్ట్రం బయట ఉద్యోగాలు ఎలా సంపాదిస్తాం ?" అి అమాయకంగా ప్రశ్నిస్తారు. మనమూ అదే అనుకుంటాం. "బయటివాళ్ళని రానివ్వకపోతే, వాళ్లు మనల్ని రానివ్వరు కదా !" అని ! వాస్తవంలో మనమూ వాళ్లు చేసేది, పరస్పర భాషాహక్కుల్ని హరించేసుకోవడం. అందఱమూ కలిసి ఇంగ్లీషుని సింహాసనమెక్కించడం.

ఏ రాష్ట్రంవారు ఆ రాష్ట్రంలోనే ఉద్యోగాలు చేసుకునేట్లయితే, వారి ఉద్యోగావకాశాల్ని బయటివాళ్ళొచ్చి హరించకపోతే అప్పుడు ఇంగ్లీషు మీడియంతో అవసరమేముంది ? అప్పుడు ఇంజనీరింగు, మెడిసిన్ కూడా మనం తెలుగులోనే చదువుకుంటాం. ఉన్న ఉద్యోగావకాశాలతోనే తృప్తిపడతాం. తృప్తిపడనివాడు ప్రైవేట్ గా కోచింగ్ తీసుకొని ఇంగ్లీషు నేర్చుకొని బయటికి పోతాడు. కానీ బహుకొద్దిమందే ఉన్న అలాంటివాళ్ళకోసం ఈ ప్రభుత్వం అందఱి నెత్తినా బలవంతంగా ఇంగ్లీషుని - అదీ పాలుతాగే పసివయసు నుంచి రుద్దాలనుకోవడం, ఇక్కడ ఏ కొత్త ఉద్యోగావకాశాలూ కల్పించకుండా తన బాధ్యతని గాలికొదిలేసి అందఱినీ పొట్టపట్టుకొని బయటికి పొమ్మనడం, అందుకోసం ఇంగ్లీషు నేర్చుకోండని బలవంతం చెయ్యడం, సరే, అలాగని బయటికి పోతేనేమో అక్కడివాళ్లు "మా దేశానికి/ రాష్ట్రానికి ఎందుకొచ్చారు ?": అంటూ మన అంతు చూడ్డానికి ప్రయత్నించడం - ఏమిటిదంతా ? దీకికి అంతు ఎక్కడ ? ఎప్పుడు ?

౩. ఇప్పటి ఇంగ్లీషు వ్యామోహానికి అసలు కారణం - రాష్ట్రం యొక్క వాస్తవిక ప్రొఫెషనల్ అవసరాలతోను, అసలు ఉన్న ఇంజనీరింగ్ ఉద్యోగఖాళీల యొక్క మొత్తం సంఖ్యతోను నిమిత్తం లేకుండా ప్రతిభాప్రమాణాలతో సంబంధం లేకుండా కట్నార్థులకోసం, వలసదారుల కోసం ఇబ్బడిముబ్బడిగా ఇంజనీరింగ్ కళాశాలలు తెఱిచేసి సీట్ల సంఖ్య పెంచేయడం. దానివల్లా ఆ కోర్స్ చదివినవాళ్ళకి ఇక్కడ ఉద్యోగాలు లేక విదేశాల కెగబడ్డం. ఆ విదేశాలకోసం ఇంగ్లీషు. ఇదీ వరస. అసలు ఇంజనీరింగ్ లో ప్రవేశమే కష్టం చేసెయ్యాలి. సగం ఇంజనీరింగ్ కాలేజిలు మూసెయ్యాలి. సీట్లు తగ్గించాలి. రాష్ట్రంలో ఇంజనీరింగ్ కోర్సులోని వార్షిక పరీక్షల్ని కూడా కష్టం చేసెయ్యాలి. సబ్జెక్టులూ, సిలబస్సు, కోర్స్ కాలావధి (సంవత్సరాలు) పెంచాలి. అదే సమయంలో పక్క రాష్ట్రాల్లోను, ఇతరదేశాల్లోను చదివిన ప్రొఫెషనల్ కోర్సుల్ని డీరికగ్నయిజ్ చెయ్యాలి. అప్పుడు వలసపోయి ఇంగ్లీష్ మీడియమ్ లో ఇంజనీరింగ్ చదివి ఇక్కడకొచ్చి షాన్లు కొట్టడానికి అవకాశం లేకుండా పోతుంది. ఇక్కడి ఉద్యోగాలు ఇక్కడ ఫీజు కట్టి చదువుకున్నవాళ్ళ కోసమే. అలా ఎవడు పడితే వాడల్లా ఇంజనీరు కాజాలని విధంగా వ్యవస్థని బిగించాలి. ఆ తరువాత ఇంజనీరింగ్ ని తెలుగుమీడియమ్ లోకి మార్చినా అందులో చదువుకున్న ప్రతివాడికీ ఉద్యోగం చూపించడం సులభమవుతుంది కనుక అలా దాన్ని. మార్చెయ్యడం కూడా సులభమవుతుంది. ఎవరూ అభ్యంతరపెట్టరు. మెడిసిన్ కైనా ఇదే మంత్రం. అదే సమయంలో బీయెస్సీవాళ్ళ ఉద్యోగావకాశాల్ని బాగా హెచ్చించి జనం ఊరికే ఇంజనీరింగ్ అని ఎగబడకుండా జాగ్రత్తలు తీసుకోవాలి. కొన్నిరకాల ఉద్యోగాల్ని కేవలం బీయెస్సీలకి ప్రత్యేకిస్తూ జీవో జారీచెయ్యాలి.
--------------------------------------------------------------------------------
అభిప్రాయం ౧౪

తెలుగే కాక చాలా భారతీయభాషలు (మన రాజ్యాంగంలో మనం గుర్తించి, మన మారకంపై ముద్రించుకుంటున్న భాషలు) కూడా వేఱే జాతీయభాషలు కానివి ఉన్నాయి కదండీ! వాటి పరిస్థితి కూడా ఇంతేనా? అసలు నా అనుమానం, హిందీ కూడా తెలుగులాగానే తత్సదృశమైన ఇబ్బందులని ఎదుర్కుంటోందని! తెలుగైతే కాస్త ఎక్కువ ఇబ్బంది పడుతోంది, ఆ ఇబ్బంది మనకి ప్రత్యక్షంగా తెలుస్తోంది కూడాను.

ఆహా! ఏ ముహూర్తంలో ప్రవేశించిందో కానీ ఈ అప్రాచ్యభాషావ్యామోహం, చాలామంది బుఱ్ఱలని ఇంకా దొలిచేస్తూనే ఉంది కదండీ!

పూర్వకాలంలో కూడా ఒక రాజ్యాన్నించి మఱొక రాజ్యానికి వెళ్లి ఉద్యోగాలు చేసినవారు ఉండే ఉంటారు. అప్పుడు అందఱికీ మాధ్యమంగా సంస్కృతమో ప్రాకృతమో నడిచేదనుకుంటాను. లేదా ప్రాంతీయభాష నేర్చేవారనుకుంటాను. కానీ ఇప్పుడు ఆ ఆ భాషలని పూర్తిగా వదలివేసి, ఇలా మన దేశంలో పుట్టని మఱొక భాషలోకి మారిపోయామంటే కారణం వేఱే రాజ్యాలలో ఉద్యోగాలు వెతుక్కోవడం అనడం కంటే, వేఱే రాజ్యాలలో ఉద్యోగాలు సైతం అలాంటి భాషతో ముడిపెట్టబడడం అనడం సబబేమోనండీ. నిజంగా మనం పరస్పర భాషాహక్కులని నశింపజేసేసుకున్నాం, ...కుంటున్నాం కూడాను.

ఒక రకంగా చూస్తే, వేఱే ప్రాంతానికి చెందిన మఱొక భారతీయ భాషతో సంపర్కం వలన కొన్ని క్రొత్త ప్రయోగాలూ క్రొత్త పదాలూ ఒక భాషలోకి చేరిన దృష్టాంతాలు లేకపోలేదు. మఱీ పోయి పోయి ఆంగ్లంతో కలవడం కంటే, సంస్కృతి పరంగా దగ్గఱ పోలికలున్న రెండు ప్రాంతాల భాషల కలయిక ఆహ్వానించదగ్గదే కదా. పైగా ఆ రెండు భాషలూ పోలికలు ఉన్నవే ఐతే, ఇక ఆ భాషలు భలే సంపన్నమౌతాయి కూడాను.

అసలు ఇంగ్లీషు ఎప్పుడు ఈ మధ్యలో దూరిందీ అంటే... అది అందఱికీ తెలిసిన చిదంబర రహస్యమే. కానీ ఇప్పటికీ మనం ఎందుకు దానినుండి బయటపడలేకపోతున్నామూ అన్నదే ప్రశ్న!

సాక్షి వ్యాసాలలో మొదటి సంపుటంలోనే మొదటి పది వ్యాసాలలో వస్తుందనుకుంటాను ఈ ప్రాంతీయభాషల గుఱించి జంఘాలశాస్త్రి పడే ఆవేదన. నాకు అదే గుర్తుకు వస్తోందండీ ఇప్పుడూ.

అసలు మనం మన దేశానికే బోలెడన్ని అవసరాలు ఉన్నాయనీ, మన దేశంలోనే కావలసినంతమంది వినియోగదారులూ ఉన్నారనీ ఎంత త్వరగా గుర్తిస్తే అంత మంచిది. అప్పుడు ప్రభుత్వమే ఉద్యోగాలు కల్పించడం ద్వారా ఈ ఎగబడడం తగ్గుతుంది, ప్రాంతీయభాషల అభివృద్ధికి ఆటంకమూ ఉండదు.

తెలుగులో టైప్ చేయండి

కైఫీయతులు

  © బ్లాగర్ టెంప్లేట్ "ప్సై" రూపొందించినవారు Ourblogtemplates.com 2008

ఈ పుట పైభాగానికి వెళ్ళడం కోసం ఇక్కడ నొక్కండి