వినోదం పేరుతో ఎంత దిగజాఱడానికైనా రెడీ !

మొదటి సభ్యుడు :

మోహన్ బాబు తన సినిమాలో ఒక సామాజిక వర్గాన్ని (బ్రాహ్మణుల్ని) కించపఱచడాన్ని మనమందఱమూ ఖండించాలి. ఇలాంటి చర్యలు హిందువుల ఐక్యాన్ని దెబ్బతీస్తాయి. మోహన్ బాబు మిషనరీ (YSR) కుటుంబంతో సంబంధం కలుపుకున్నప్పుడే అతను ఒక హిందువుగా, కుల హిందువుగా అర్హత కోల్పోయాడు. ఇలా మత/కుల భ్రష్టులు అయినవారు, తమ పాత కులపు ముసుగులో హిందువుల ఐక్యాన్ని ఛిన్నాభిన్నం చేస్తున్నారు. ఇలాంటి వారికి కులమూ మతమూ అనేవి ఉండవు. డబ్బూ, అధికారమూ కావాలి. దానికోసం ఏమైనా చేస్తారు. తల్లినే తార్చే రకాలు. మతము మారినవారు తమ హిందూ పేర్లను, హిందూకులాన్ని ఒక పావుగా వాడుకుని హిందువుల ఐక్యాన్ని పాడుచేస్తున్నారు. ప్రపంచ వ్వాప్తంగా మిషనరీల వ్యూహంలో, పాత పేగన్ల (కొత్తగా మతం మారినవారి) పాత్ర గణనీయమైనది. పేగన్ల (ఉదా : హిందువుల) సమాజాల్లో, దేశాలలో అల్లర్లూ, ఘర్షణలూ, సామాజిక అసమతూకాన్ని  చొప్పించడానికి, మిషనరీలు ఇలాంటి (మోహన్ బాబులాంటి) వారిని ఉపయోగిస్తారు తమ చేతికి మట్టి అంటకుండా. 

ఇది జగన్ వ్యూహంలో కూడా ఒక భాగమైతే ఆశ్చర్యపోనక్కఱలేదు.  హిందువులను కులాలవారీగా ఇంకా విడగొట్టాలి అంటే, వారి మధ్య గొడవలు సృష్టించాలి. మోహన్ బాబు సినిమా అలాంటి ఒక ప్రయత్నం అని తెలుస్తోంది. మోహన్ బాబు జగన్ తొత్తు అని చెప్పకనే తెలుస్తోంది. ఒక బలమైన సామాజిక వర్గంవారు ఇప్పటికే జగన్ చేతిలో ఉన్నారు. మిగిలిన "ఇంకో బలమైన సామాజిక వర్గాన్ని" కూడా ఇతర కులాలనుండి విడగొడితే, TDP పతనమవుతుంది. కాంగ్రెస్  anti-incumbency వల్ల పతనమవుతుంది. జగన్ మఱియు మిషనరీలు అధికారాన్ని చేజిక్కించుకోవచ్చు. ఆ తరువాత మతమార్పిడులు త్వరితగతిన చేసి కిరస్తానీల సంఖ్య పెంచుకోవచ్చు. మిషనరీల యొక్క ఇలాంటి నీచమైన ఎత్తుగడలను హిందువులు గ్రహించి తమ ఐక్యాన్ని కాపాడుకోవాలి. ఇంత కంటే ఎక్కువ పరీక్షా సమయాలు రావచ్చు. వాటిన్నింటినీ తట్టుకున్నప్పుడే హిందువులు తమ మనుగడను కొనసాగించగలరు. లేకపోతే హిందువుల మనుగడ కష్టసాధ్యమే. 

రెండో సభ్యుడు :

మోహన్ బాబు ఇలా చేయటం ఇదే మొదటిసారి కాదు మాష్టారూ !ఇంతకు ముందు అనేకమార్లు ఇలాగే చేశాడు. ఏవైనా కులాలను కించపఱుస్తూ సినిమాలు తీయటం హేయం. ఖండించాల్సిన అవసరం ఎంతైనా ఉంది.

మొదటి సభ్యుడు :

ఎవఱైనా హిందువుల మనోభావాలను కించపఱుస్తూ ఉంటే, వారిపై న్యాయపరంగా చర్యలు తీసుకోవడానికి హిందువులకు ఒక సంస్ఠ కావాలి. అలాంటివి ఇప్పటికే ఉంటే అవి సరిగా పనిచేస్తున్నట్లు లేదు. ఈ ప్రక్రియను క్రియాశీలకం చేయాలి. "All India Hindu Human and Legal Rights Protection Authority" అని ఒకదానిని ఏర్పఱచి, తగు ఆర్థిక సంపత్తినీ, పూర్తికాలిక ఉద్యోగుల్నీ మఱియు ఇతర వనర్లనీ దానికి ఇవ్వాలి. విడివిడిగా చాలామంది ప్రయత్నాలు చేస్తున్నారు. ఉదాహరణకు, డా. సుబ్రమణ్య స్వామి, ఇంకా ఇతరులు. కాని అవి అంత సమర్దవంతంగా పనిచేయవు. అదేదో సామెత చెప్పినట్లు, ప్రతిసారి, మొదలుపెట్టాలి అంటే, అది అంత సమర్థవంత ప్రక్రియ అవ్వదు. ప్రతి హిందువూ (లేక గుంపు) తాను సమస్యలలో ఉన్నప్పుడు వ్యక్తిగత హోదాలో పరిష్కరించుకోవాలి అంటే, అది అయ్యేపని కాదు. Each Hindu doesn't have to invent the wheel every time. This is very inefficient process. 

అతి ముఖ్యమైనది ఏమంటే, ఈ సెలబ్రిటీలలో ఎక్కువమంది, హిందూ పుట్టుక పుట్టినా, వారికి హిందూమతం, కులం, సంప్రదాయాలు, భాషలపై అభిమానం ఉండదు. వీరు కమ్యునిష్ట్ లుగానో, కిరస్తానీలు గానో, సెక్యులర్ లు గానో, ప్రాంతీయవాదులుగానో రూపాంతరం చెంది ఉంటారు (హిందూ పేరు, హిందూ కుల ముసుగులో). వీరు చేసే వెధవ పనులను, అదే సామాజిక వర్గానికి చెందిన హిందూ సామాన్యులపైకి project చేయరాదు (ఇలా జఱగాలనేదే హిందూ శత్రువుల అసలు ఉద్దేశ్యము). ఇలాంటివారికి డబ్బూ, అధికారమూ, పేరూ మాత్రమే కావాలి. హిందువుల మధ్య చీలికలు తీసుకు రావడానికి ఇలాంటి వారు మిషనరీలకు తొత్తులుగా పనిచేస్తారు. ఇలాంటి సంఘటనలు ముందుముందు ఎక్కువగా జఱగవచ్చు మిషనరీల ప్రోద్బలముతో !

I think we should collect some funds to support legal action against మోహన్ బాబు. This kind of nonsense against Hindus should not go unanswered. In all this, where is the Hindu leadership hiding? Did it exist at all ?

మూడో సభ్యుడు :

బాధ్యత లేనివాళ్ళు చిన్నపిల్లల కిందే జమ, వాళ్లు వ్యక్తులైనా, సామాజిక వర్గాలైనా ! మోహన్ బాబు పిచ్చివేషాల వెనక అతను లేడు. చాలా పెద్ద యెత్తున వ్యాపించిన సామాజిక బాధ్యతారాహిత్యం ఉంది. తెఱమీదా, తెఱ వెనకా అది భారీస్థాయిలో ఉత్పత్తి చేస్తున్న వెకిలి క్యారెక్టర్లు ఉన్నాయి. శరీరంలో ఒక వేలు నొప్పిపెడుతున్నా సరే, మొత్తం శరీరమంతా మూలపడుతుంది, ఏ పనీ చేసుకోలేని విధంగా ! అలాగే ఒక చిన్న సామాజిక వర్గాన్ని బాధించినా సరే, అది కాలక్రమంలో పెద్ద క్యాన్సరుగా మారుతుంది. దీనికి ఉదాహరణగా అస్పృశ్యవర్గాలనే తీసుకోవచ్చు. దీని మూలాలు సంస్కృతిలో ఉన్నాయి. ఎంత డబ్బున్నా Mentally retarded గా మారిన సామాజిక వర్గాల్ని పెద్దవాళ్ళని చేయాలి. బాధ్యత తెలుసుకునేటట్లు చేయాలి. అందుకే హిందువులందఱికీ ఉపనయనమూ, బ్రహ్మోపదేశమూ, నిత్యానుష్ఠానమూ సర్వసామాన్యం చేయాలనుకుంటున్నాను.

నాలుగో సభ్యుడు :

రజనీకాంతూ, మోహన్ బాబూ వేషాలకోసం వెతుక్కునే రోజుల్లో తప్ప తాగి పాండీబజారు రోడ్ల మీద కొట్టుకునేవాళ్ళు ..ఇందులో రజనికి తొందఱగా జ్ఞానోదయం అయ్యింది. కాని ....చవకబారు మోహన్ బాబుకి .....కిందకి అఱవై వస్తున్నా ....పొగరు తగ్గలేదు మఱి !

మూడో సభ్యుడు :

మోహన్ బాబు సినిమాల్లోనే కాదు, నిజజీవితంలో కూడా విలనే అని పేరు. ఇష్టం లేనివాడినల్లా అక్కడికక్కడే భౌతికంగా చావచితక కొట్టడం అతని నైజం. చాలా సంవత్సరాల క్రితం తెలుగుదేశం ఎమ్మెల్యే శంకర్ రెడ్డిని చావగొట్టడంతో ఆగ్రహించిన చంద్రబాబునాయుడు మోహన్ బాబుని పార్టీకి దూరంగా ఉంచడం మొదలుపెట్టాడు. అప్పట్నుంచీ నాయుడుమీద కక్షగట్టిన మోహన్ బాబు కాంగ్రెస్ కీ, YSR కుటుంబానికీ దగ్గఱ కావడం మొదలుపెట్టాడు వియ్యం కూడ కలుపుకున్నాడు. కనుక ఈ వ్యక్తి వేస్తున్న వెఱ్ఱిమొఱ్ఱివేషాలకి ఒక కులాన్ని నిందించడం సరికాదు.

అతను మొదట ఒక స్కూల్ లో ఉపాధ్యాయుడుగా పని చేసే రోజుల్లో అతనిలో ఉన్న "ఈ తత్త్వాన్ని" గమనించి అప్పట్లో ఆ పాఠశాల ప్రధానోపాధ్యాయుడైన బ్రాహ్మణుడొకాయన అతన్ని డిస్మిస్ చేశాడు. "అది తన కులం వల్లనే చేశా" డని ఇతను గోలపెడతాడు తప్ప తాను అక్కడ ఏం చేశాడో చెప్పడు.

భారతీయ హిందువులతో అంతర్జాతీయ హిందువుల ఇబ్బందులు

ఈనాడు ప్రపంచంలో అనేకదేశాలవారు హిందూమతంలోకి సంపరివర్తితు లవుతున్నారు. ఏడాదికి కోటిమంది ప్రపంచ పౌరులు వివిధ హిందూ శాఖల్లోకి మారుతున్నట్లు చెబుతున్న ఒక అంచనా గుఱించి నేను చదివాను. అది ఎంతవఱకూ నిజమో నాకూ తెలీదు. క్రీ.శ. 2000 తరువాత ప్రపంచమంతా - గురువారాన్ని పవిత్రదినంగా భావించే ఒక మతంలోకి మారిపోతుందని ఫ్రెంచి బ్రహ్మం గారైన Nostradamus చెప్పిన జోస్యం నిజమవుతున్నట్లు కనిపిస్తోంది. 

కానీ అంతర్జాతీయ హిందువులు భారతీయ దేవాలయాలకి వెళ్ళినప్పుడు అక్కడి భక్తులూ, పూజారులూ వారిని లోపలికి ప్రవేశించనివ్వకుండా గొడవ చేసి తఱిమేస్తున్నారు. వారి చర్మపు రంగూ, ముఖ కవళికలూ, భాషా, వేషమూ ఏవీ భారతీయుల్లా అనిపించకపోవడమే అసలు కారణం. ఉదాహరణకి ఈమధ్య ఇండోనీషియా బాలిద్వీపం నుంచి వచ్చిన ప్రాచీన హిందువుల్ని ఒక దేవాలయంలోంచి తఱిమేశారు. అదే విధంగా అనేకమంది యూరోపియన్, అమెరికన్ తెల్ల హిందువులు ఇండియాలో ఇలాంటి అవమానాల్ని ఎదుర్కుని నిరాశగా స్వదేశాలకి తిరిగి వెళుతున్నారు. ఇది ఆఖరికి ఒక Racism లా పరిణమించింది. ఒకప్పుడు దళితుల్ని ఏ విధంగానైతే దేవాలయాల్లోకి రాకుండా చేసి ఆ తరువాత వాళ్ళందఱినీ క్రైస్తవులకి అప్పజెప్పారో ఇప్పుడు కూడా హిందువులు అదే విధంగా తమ మతంలోకి వస్తామని ఉత్సాహంగా దూకుతున్నవాళ్ళని ఈ Racism తో మతం నుంచి తఱిమేస్తున్నారు. చారిత్రిక అనుభవాలతో మనకి బుద్ధి రాలేదు. 

భారతీయుల్ని మాత్రమే హిందువులుగా పరిగణించాలా ? భారతీయ ముఖ కవళికలూ, బ్రౌన్ తోలూ ఉంటేనే మనిషి హిందువవుతాడా ? భారతీయ పౌరసత్వం లేనివాళ్ళు హిందువులుగా బ్రతక్కూడదా ? హిందూమతం ఇంక ఏమాత్రమూ ఇండియాకి పరిమితమైన Local religion కాదని భారతీయ హిందువులంతా, ముఖ్యంగా బ్రాహ్మణులు గుర్తించాలి. ఈనాడు ఆఫ్రికాలో కూడా వేలాదిమంది బ్లాక్స్ హిందూమతం పుచ్చుకుంటున్నారు. అక్కడి హిందూ దేవాలయాల్లో Black పూజారులు పనిచేస్తున్నారు. ఘనాదేశంలో ఒక Local Black స్వాములవారు శైవ పీఠాధిపతిగా ఉన్నారు. ఈ రకంగా ఈరోజున ఇది ఒక అంతర్జాతీయ మతం కనుక దీని హోదాకి అనుగుణంగా మన బుద్ధులూ, చుట్టుచూపూ మార్చుకోవాలి. మార్చుకుని తీఱాలి. గత్యంతరం లేదు. 

ఒక ఆచరణాత్మక సమస్య ఏంటంటే - హిందూమతంలోకి సంపరివర్తిల్లడానికి మంత్రపూర్వకమైన క్రియాకలాపమూ, సంపరివర్తన (conversion) చెందినట్లు నిరూపించే certificates వ్యవస్థ గానీ ఏదీ లేకపోవడం. మారుతున్న హిందూమత స్వభావమూ, అంతర్జాతీయ హోదాల దృష్ట్యా అబ్రహామిక (సెమిటిక్) మతాల వలెనె హిందూమతానిక్కూడా ఇలాంటివి కల్పించాల్సిన అవసరముంది. అలాగే దేవాలయాలకి భౌగోళిక పరిధి కల్పించి వాటికి వచ్చే (ఆ పరిధిలో నివసించే) భక్తుల్ని సభ్యులుగా నమోదు చేసుకునే వ్యవస్థ కూడా రావాలి.

తెలుగుహిందువులంతా ఒకే వోట్ బ్యాంకుగా మారాలి

ఇప్పుడు జఱిగిన ఉపఎన్నికల్లో జగన్ పార్టీకి 50 శాతం కన్నా ఎక్కువ వోట్లు పడ్డాయి. ఈ ఊపు ఇలాగే కొనసాగితే భవిష్యత్తులో అతను అధికారాన్ని చేపట్టడం ఖాయం. ఈ వోట్లలో 10 శాతం క్రైస్తవులవి, ఇంకో 10 శాతం ముస్లిములవీ, మఱో 10 శాతం హిందూ రెడ్లవీ కాక మిగతావి తక్కిన హిందూ కులాలవి. కనుక చాలావఱకూహిందువుల వోట్లతోనే అతను అధికారాన్ని చేపట్టగలడని సులభంగా అర్థం చేసుకోవచ్చు.

హిందువుల విషయానికొస్తే హిందువులకు ఈ మైనారీటీ నాయకత్వ పార్టీలు తప్ప వేఱే దిక్కు లేని పరిస్థితి దాపఱించింది. ఆంధ్రాలో స్థానికంగా హిందువుల కోసం పోరాడే పార్టీ ఏదీ లేదు.  హిందువుల పార్టీలు ఆచరణలో కులపార్టీలు మాత్రమే. అంటే మనకి కులపార్టీలు తప్ప మతపార్టీలేమీ లేవు. మైనారిటీలకు కాంగ్రెస్ ఉంది ఉమ్మడివేదికగా. ఇప్పుడు దాని స్థానాన్ని వైయస్సార్ కాంగ్రెస్ ఆక్రమించింది. అదొక్కటే తేడా.

తెలుగుదేశాన్ని ప్రజలు తెలుగుహిందువుల పార్టీగా చూడ్డం లేదు. దాన్ని సాదా సీదా కులపార్టీగానే చూస్తున్నారు. అది అన్ని ఎన్నికల్లోనూ వరసపెట్టి ఘోరంగా ఓడిపోవడానికి ఇదే కారణం. మఱోపక్క ప్రజాస్వామ్యంలో ఇతర కులాల మద్దతు లేకుండా, వాళ్ళందఱినీ కలుపుకు పోకుండా ఏ ఒక్క కులమూ స్వతంత్రంగా ఆధిపత్యంలో ఉండడం అసాధ్యమనే తెలివిడీ, వివేకమూ హిందూ అగ్రకులాలలో పూర్తిగా లోపించాయి. ఈ విషయమై నగరాల్లో కొంత చైతన్యం ఉంది. కానీ గ్రామాలకి పోయి చూస్తే అక్కడి అగ్రకులాల ప్రజలు యథాప్రకారంగా తమ సంకుచిత కులతత్త్వంలో, మతపరమైన అజ్ఞానంలోబ్రతుకుతున్నారు.

ఈ పరిస్థితి మారాలంటే వోటర్లలో విస్తృతమైన పోలరైజేషన్ రావాలి. అలా రావాలంటే హిందువుల రాజకీయ పార్టీలు కూడా తమ వంతు జాగృతిని వోటర్లలో కలిగించాలి. ఊరికే సెక్యులర్ పోజులివ్వడం వల్ల ఏమీ లాభంలేదు. ఇలాంటి పోజుల మూలానే వై.ఎస్. హయాంలో హిందూ దేవాలయాలకు జఱిగిన అపకారం గుఱించి మాట్లాడకుండా గమ్మున కూర్చున్నాయి అప్పట్లో హిందువుల సెక్యులర్ పార్టీలు. అలా వోట్లని  పోలరైజ్ చేసి లాభపడగల సువర్ణావకాశాన్ని అవి జాఱవిడుచుకున్నాయి.భవిష్యత్తులో కూడా YSRCP లాంటి మైనారిటీ నాయకత్వ పార్టీలు తమ మతోన్మాదం కొద్దీ, హిందువులంటే తమకున్న చిన్నచూపు కొద్దీ వై.ఎస్.ఆర్. చేసిన పొఱపాట్లనే యథాపూర్వంగా పునరావృత్తం చేస్తాయనడంలో సందేహం లేదు. వాళ్ళు తాము చేసే అపచారాలతో, తప్పులతో హిందువులకు చాలా అవకాశాలిస్తారు.  కానీ వాటిని హిందూ ప్రజానీకంలోకి విస్తృతంగా తీసుకెళ్ళి,  వోట్ల పోలరైజేషన్ ని సాధించే సత్తా, ఉద్దేశమూ తెలుగుదేశంలాంటి హిందూ పార్టీలకుందా ? అనేది సందేహాస్పదం. ఎందుకంటే వాటి ట్రాక్ రికార్డు మఱోలా ఉన్నట్లు కనిపిస్తోంది.

హిందువులలో అనైక్యం, ఇతరులలో సమైక్యం : కారణాలూ, పరిణామాలూ

ఒక గూగుల్ గుంపులో ఇటీవల జఱిగిన చర్చ

ఒక సభ్యుడు : 

మిషనరీలు ఇండియాలో రోజూ హిందూ దేవుళ్ళను/ దేవతలను/ పవిత్ర గ్రంథాలను బహిరంగంగా దూషిస్తుంటారు. హిందువులనుండి  రియాక్షన్ ఎందుకు రావడం లేదు? చిన్న పామునైనా, పెద్ద కఱ్ఱతో కొట్టటం అబ్రహామిక్ కల్ట్స్ యొక్క విధానం. దీనితో ఎవఱినైనా ఎలా భయభ్రాంతులకు గుఱిచేయాలో వారికి తెలుసు. హిందువులు మనగల్గాలంటే వారినుంచి కొన్ని ఉపాయాలను తప్పకుండా నేర్చుకోవాలి. ఒక పాతకాలం నాటి మసీదును కూలకొడితే, దానికి రియాక్షన్ గా 10,000 - 20,000 గుడులను పగలగొట్టారు పాకిస్తాన్‌లో, బంగ్లాదేశ్ లో, మలేషియాలో, ఇండొనేషియాలో, ఇతర మహ్మదీయ దేశాలలో ! ఇవే కుతంత్రాలను కమ్యునిష్టులు కూడా వాడుతుంటారు. 

రెండో సభ్యుడు :

మన గుళ్ళవద్ద కిరస్తానీ మిషనరీలు కరపత్రాలను పంచుతుంటే ఒక్కఱూ కిమ్మనరు. ఇక దూషిస్తే మటుకు ఏం చేస్తారూ? మనం చర్చిలవద్దకు వెళ్ళి అలాంటి కరపత్రాలిస్తే జఱగగల పరిణామాలు అనూహ్యం. అదీ మన ఐక్యత. అదీ మన సమాజపు "బలం". 

మొదటి సభ్యుడు : 

మాస్టారూ, (౧) హిందువులు ఐక్యంగా లేకపోవడానికి కారణాలను వెతకవలసి ఉంది. What is preventing Hindus unification ?  

(౨) హిందువులలో ఐక్యత రావడానికి కావలసిన అవకాశాలను (మార్గాలను) వెతకవలసి ఉంది. How can we achieve Hindu unity ? 

గమనిక (౧) : హిందువులు అందరు కులాల కతీతం ఏకంగా కావాలి, తమ ఆర్థిక, సామాజిక, మత, సాంస్కృతిక, భాషా ప్రయోజనాలను సాధించడానికి ! ఇది సాధ్యం కాని పక్షంలో గమనిక (౩), మఱియు గమనిక (౨) చూడండి. 

౩) కుల హిందువుల మధ్య ఐక్యత సాధ్యం కాని పక్షంలో (లేక ఎక్కువ కాలం పట్టుతుంది అనిపించినప్పుడు), *హీనపక్షంగా* (minimum) ఏ కులానికి ఆ కులంలో ఐక్యత తీసుకు రావడానికి కావలసిన అవకాశాలను వెతకవలసి ఉంది. ముందు ఏ కులానికి ఆ కులంలో ఐక్యత వస్తే, ఆ తరువాత ఇతర హిందూ కులాలతో కలసి పరస్పర సహకారం (హిందూ విషయాలమీద) ఎలా చేసుకోవాలో చూడవలసి వుంది. 

గమనిక (౨) : ఏ కులానికి ఆ కులం, "మొత్తము హిందువులకు హానికరమైన పనులు ఎట్టి పరిస్థితుల్లోనూ చేయము" అని ఒట్టు పెట్టుకోవాలి. ఏ కులానికి ఆ కులం తమ *ఆర్థిక ప్రయోజనాలను* కాపాడుకోవడంలో తప్పులేదు. కాని ఎట్టి పరిస్థితుల్లోనూ మొత్తం హిందువులకు హానికరమైన పనులు చేయరాదు. నీవు (నీ కులం) మైనారిటీల పార్టీ అయిన కాంగ్రేస్ తో జట్టు కట్టు, లేక కమ్యునిష్టులతో జట్టు కట్టు, కాని కాంగ్రేస్ గాని, కమ్యూనిష్టులు గాని హిందువుల ప్రయోజనాలకు హాని చేస్తుంటే వారికి మద్దతివ్వకు. వారిచేత హిందువులకు అవసరమైన పనులు చేయించు. ఒక ఎడారిమతస్థులు తాము మైనారిటీలుగా ఉన్న దేశాలలో ఈ విధానాన్ని పాటిస్తుంటారు. తాము మెజారిటీలుగా ఉన్న దగ్గఱ, ఆ దేశాన్ని తమ మతదేశంగా ఆధికారికంగా ప్రకటించి, ఇతరులను దోచుకుంటూ ఉంటారు. అందుకే ఆ దేశాలలో 95 - 99.99% ఆ మతస్థులే ఉంటారు. ఆ దేశాల్లో నివసించే ఇతరులు షరియా వ్యవస్థలో నీళ్ళ బైట ఉన్న చేపల్లాగా గిలగిలా కొట్టుకుంటారు. 

గమనిక (౩) : ఇండియాలో ఇప్పుడు ప్రచారంలో ఉన్న "సామాజిక న్యాయం" అనేదాన్ని, కులకోణంలోంచి నిర్వచించి హిందువులను ఇంకో పార్శ్వం నుంచి విడగొడుతున్నారు. భవిష్యత్తులో దీని బదులు "సామాజిక న్యాయం" అనే దాన్ని మతస్థాయిలో నిర్వచించాలి. అంటే హిందూ సామాజికన్యాయం, మహ్మదీయ సామాజికన్యాయం, కిరస్తానీ సామాజికన్యాయం మొదలైనవి. అప్పుడు కులాల మధ్య ఉన్న ఈ వీథిపోరాటాలు తగ్గి, వాటి మధ్య ఐక్యత వస్తుంది. 

గమనిక (౪) ఈ రోజున సైంటిఫిక్ గా ఆలోచించగల హిందూ తత్త్వవేత్తలు (community leaders) ఎవఱూ లేకుండా పోయారు. ఈ శూన్యాన్ని (vaccum) హిందువులు త్వరగా భర్తీ చేసుకోవాలి. 

మూడో సభ్యుడు :

నేనిక్కడ చెబుతున్నది  పైకి చిన్నవిషయంలా కనిపిస్తుంది. కానీ ఇది చాలా పెద్ద విషయం. అబ్రహామిక మతాలవారు ఐక్యంగా ఉండడాని క్కారణాలు కొన్ని ఉన్నాయి. 

౧. ఏ జాతికైనా తన గుఱించి తనకు కొంత సామూహిక స్మృతి (collective memory) ఉంటుంది. మీరు జాగ్రత్తగా గమనిస్తే అబ్రాహామిక మతాలు నిజానికి మతాలు కావు. అవి వాళ్ళ కమ్యూనిటీల యొక్క చరిత్రపుస్తకాలు. వాటిల్లో మతం/ ఉపాసన ఎలిమెంట్ చాలా తక్కువ. వాటినుంచి వారు స్ఫూర్తి పొందుతారు. చరిత్రని మర్చిపోని/ మఱియు దాన్నుంచి గుణపాఠాలు నేర్చుకునే జాతిని ఎవడూ ఓడించలేడు. హిందువుల పరిస్థితి ఇందుకు పూర్తిగా విరుద్ధం. ఇక్కడ హిందువుల స్మృతిపథంలో తమందఱి యొక్క సామూహిక చరిత్ర లేకపోవడమే కాక తప్పుడుచరిత్ర ఒకటి, తమది కాని చరిత్ర ఒకటి  వాళ్ళల్లో విద్యావిధానం ద్వారా చొప్పించబడుతున్నది. 

౨. అబ్రహామిక మతాలు గత 1500 సంవత్సరాల్లో ఇతర సంస్కృతులపై ఆధిపత్యం కోసం ప్రపంచవ్యాప్తమైన యుద్ధాలు చేశాయి భౌతికంగానూ, సాంస్కృతికంగానూ ! ఈ యుద్ధవ్యూహాలన్నీ వాళ్ళకి కొట్టిన పిండి. ఎలా ఆర్గనైజ్ అవ్వాలో వాళ్ళు నేర్చుకున్నారు. దాన్నొక సైన్సుగా రూపొందించారు. అందుచేత (మతపరంగా) లోకజ్ఞానం లేని పసిబిడ్డల్లాంటి హిందువుల్ని చుట్టబెట్టడం వాళ్ళకో లెక్కలోది కాదు. ఇక్కడ కూడా వాళ్ళ సామూహికస్మృతి, ఉమ్మడి అనుభవం వారికి అక్కఱకొస్తోంది. ఈ విషయంలో మన హిందువులు వాళ్ళతో పోలిస్తే నిన్నమొన్న కళ్ళు తెఱిచిన పసిబిడ్డల్లాంటివాళ్ళు. యుద్ధం చేయాల్సివస్తే కంగారుపడిపోవడమే తప్ప మనకి గుఱి చూసి ఎక్కడ బాణం సంధించాలో తెలీదు. ఉదాహరణకి - ఈ మధ్య భగవద్గీత గుఱించి ఒక రష్యన్ కోర్టులో చెలరేగిన రభస. ఒకవేళ నిజంగానే రష్యాలో భగవద్గీతని నిషేధిస్తే మనం కూడా పోటీగా ఎదురుచర్యలకి దిగుతామని హెచ్చఱించే పాటి వృషణాలు లేని జాతి ఇది. ఊరికే ఉచ్చపోసుకుంటూంటారు ప్రతీవాణ్ణీ చూసి ! 

అయితే ఇంత మొనగాళ్ళయిన అబ్రహామిక మతాలు కూడా హిందూమతం దగ్గఱికొచ్చేసరికి ఘోరపరాభవాన్ని ఎదుర్కుంటున్న మాట వాస్తవం. వేఱే దేశాల్లో సాధించినంత సులభంగా వాళ్ళిక్కడ హిందూమతాన్ని సాధించలేకపోతున్నారు. ఈ అవమానభారం మూలాన్నే యావత్తు క్రైస్తవలోకమూ, మహ్మదీయలోకమూ మనల్ని ద్వేషిస్తుంది. నిజానికి వాళ్ళ దేశాల్లో హిందువులు ఆట్టే లేరు.వాళ్ళ చరిత్రల్లో వాళ్ళకి మనం చేసిన అపకారమూ ఏమీ లేదు. అయినా ఊరికే ద్వేషిస్తారు, వాళ్ళ మతాల్లో ఇండియా చేఱలేదనే అక్కసుతో ! మన మతం ప్రపంచం కంటే వేఱైనది కావడం వల్లనే మనకి నమ్మదగ్గ మిత్రులు గానీ సానుభూతిపరులు గానీ ఎవఱూ లేరు ప్రపంచ దేశాల మధ్య ! మహా అయితే మన సైజు చూసి కాస్త భయపడతారంతే ! సింగపూరు, శ్రీలంకలాంటి చిన్నచిన్న దేశాలక్కూడా ఇండియా అంటే ద్వేషమే. 

౩. హిందువులకి మతం కంటే కులమే పెద్దవిషయం. ఇప్పటికీ హిందువుల్లో ఉన్న ఇంప్రెషన్ ఏంటంటే మతం తమకి సంబంధం లేదనీ, అది బ్రాహ్మలకి సంబంధించిన టాపిక్ అనీ, దాని బాగోగులు బ్రాహ్మలే చూసుకోవాలనీ ! దానికి తోడు ఈ మతం గుఱించి ఎక్కువగా పట్టించుకునేదీ, ఆందోళన చెందేదీ కూడా బ్రాహ్మణులే కావడం ఈ దురభిప్రాయానికి మఱింత ఆజ్యం పోసింది. 

ఇండియాలో నాన్-హిందూవర్గాలు తమంతట తాము సహజంగా ఆర్గనైజ్ అయిలేవు. వాటిని మొదట్నుంచీ ప్రభుత్వమే మెజారిటీకి వ్యతిరేకంగా ఆర్గనైజ్ చేస్తూ వచ్చింది. ఈ పని మొదట బ్రిటీషువారు, తరువాత నెహ్రూ, ఆ తరువాత ఇందిరాగాంధీ etc etc. చేస్తూ వచ్చారు. హిందూ వోట్ ని చీల్చి అందులో తమ కనుకూలమైన వోట్లకి మైనారిటీ వోట్లని కలుపుకుని అధికారంలోకి రావడం కోసం ఉద్దేశపూర్వకంగా ఇలా చేస్తూ వచ్చారు. వీళ్ళ స్కీములో హిందువుల్ని కులాల వారీగా (రిజర్వేషన్ల ద్వారా ) విడగొట్టాలి. కులాభిమానాల్ని పెంపొందించాలి. ఈ రకంగా వ్యవస్థాగతమైన ఏర్పాట్లన్నీ మతపరంగా కాక కులపరంగా ఉండడంతో హిందువులు కూడా మతపరంగా కాక కులపరంగా ఆలోచించడం అలవాటు చేసుకున్నారు. ముందేమో ఇలా ఎస్సీ ఎస్టీల విషయంలో ప్రయోగించారు. ఇహ ఇప్పుడా అవసరం తీఱిపోయింది. కనుక ఆ తరువాత - అంటే ఇప్పుడు బీసీల్నీ, ఓబీసీల్ని రెచ్చగొడుతున్నారు. 

దీనికి పరిష్కారమేంటంటే హిందూ-అనుకూల పార్టీ ఏదైనా అధికారంలోకి వచ్చినప్పుడు, నేనిదివఱకు మనవి చేసినట్లుగా హిందువులందఱినీ (పోప్ లాంటి) ఒకే ధర్మపీఠం కిందికి తీసుకొచ్చి ఆ పీఠానికి ఆధికారిక, ప్రభుత్వ గుర్తింపునివ్వడం, అలా ఒక హిందూ వోట్‍బ్యాంకుని కృత్రిమంగా సృష్టించడం. కాంగ్రెస్ ఇలాంటిదాన్ని ఇమామ్ బుఖారీ, దేవబంద్ ముస్లిమ్ సెమినరీల ద్వారా ముస్లిముల కోసం చేస్తోంది.

మొదటి సభ్యుడు :

దీనిని బట్టి మనకు ఏమి తెలుస్తుంది. Abrahamic "ideology driven cults" లో *మనుషుల జీవితాలకు విలువ లేదు* అని. వారికి - మనుషులు పనిముట్టులు (సాధనాలు) మాత్రమే. అబ్రహామిక్ cults లో (కిరస్తానీలు, ఎడారిమతస్థులు, కమ్యునిష్ట్ లు) ఎవఱు ఎక్కువ హింస (యుద్దాలు) చేయగలిగితే వారు విజేతలు. అందుకే వారు హింసను ఒక ఆయుధంగా వాడతారు. ఇండియాలో 1000 సంవత్సరాల ఎడారిమతపు రక్తమయ హింసాచరిత్రను మసిపూసి మన (హిందువుల) పిల్లలచేత చదివిస్తున్నారు. అసలు చరిత్రను రాస్తే/ చదివితే, కుల హిందువులు సిగ్గుతో చచ్చిపోతారు. మన సమాజము గత 1000 సంవత్సరాలుగా ఇంత దయనీయంగా ఉన్నా కూడా, కులహిందువులు దాన్నుంచి పాఠాలేమీ నేర్చుకోవడం లేదు, మనలాంటి చాలా కొద్ది మంది తప్ప ! ఈనాడు మన కళ్ళ ముందు జఱుగుతున్న ఇలాంటి సంఘటనలు చూసిన తరువాత కూడా వారి యొక్క అసలుఉద్దేశాల నగ్నస్వరూపాన్నికుల హిందువులు గ్రహించలేకపోతున్నారు. 

ఉదాహరణకు (ఇది ఒక ఊహ మాత్రమే, నిజంగా జఱుగుతుందని కాదు ), హిందువుల పవిత్రవస్తువులకి ఏదైనా అపచారం జఱిగితే, హిందువుల రియాక్షన్ ఎలా ఉంటుంది? ఏమీ ఉండదు. ఎప్పటిలానే కుల హిందువులు తమ జీవితాలను వెళ్ళదీస్తారు. అదే ఇండియాలో ఒక అబ్రహామిక్ cult కి అపచారం జఱిగితే, ఇండియా మొత్తం అల్లకల్లోలం అవుతుంది. దీని బట్టి అర్దమయ్యేది ఏమంటే, అల్లకల్లోలాల మీద కూడా వారికి గుత్తాధిపత్యం (monopoly) ఉంది. అవి వారు మాత్రమే చేయాలి.

వాస్తవం ఇలా ఉన్నప్పటికీ, నా అభిప్రాయంలో We, the Hindus must always follow the Gandhian method of Ahimsa. We should reach wider audiences and educate other people. ఎంత మంది హిందువులు ఎంత త్వరగా చైతన్యవంతులయితే, అంత త్వరగా హిందువుల ఐక్యత సాధ్యమవుతుంది. చిన్న చిన్న అవరోధాలు ఎప్పుడూ ఉంటూనే ఉంటాయి.

భావి హిందూ మతవ్యవస్థ : ఒక ప్రతిపాదన

హిందువులు సమైక్యంగా లేకపోవడానికి, మన మతం నానాటికీ బలహీనపడుతూండడానికి గల కారణాల్లో కులోన్మాదం ఒకటైతే, హిందువులందఱికీ కలిపి ఒక అత్యున్నత మతపీఠం లేకపోవడం రెండో ప్రధానకారణమని నా అభిప్రాయం. ఈ కారణం చేత మన ధర్మశాస్త్ర సూత్రాల స్థానాన్ని సెక్యులర్ ప్రభుత్వ చట్టాలు ఆక్రమించుకుంటున్నాయి. మన పీఠాధిపతుల స్థానాన్ని సెక్యులర్ న్యాయమూర్తులూ, కోర్టులూ దురాక్రమించేశారు. వారిప్పుడు మన దేవాలయాల మీదా, ఆచారాల మీదా తీర్పులు చెప్పే స్థాయికొచ్చేశారు.  వీటన్నింటి ద్వారా మనం మన ఆచార వ్యవహారాలకీ, ధర్మశాస్త్ర నిర్దేశాలకీ వ్యతిరేకంగా ప్రవర్తించేలా, మాట్లాడేలా తర్ఫీదివ్వబడుతున్నాం. మఱోపక్క హిందువులుగా మన ఉమ్మడి ప్రయోజనాల దృష్ట్యా మనమెవఱికి వోటెయ్యాలో మార్గదర్శనం చేసే ధార్మికనాయకులూ, సాంస్కృతిక నాయకులూ కఱువయ్యారు. లేదా తమకంటూ ఒక వ్యవస్థ లేకపోవడం చేత వారి గొంతు ఈ కలకలంలో వినపడ్డం మానేసింది. 

కనుక భవిష్యత్తులో నైనా మనం ఒక కేంద్రీకృత  అత్యున్నత మతపీఠాన్ని (Centralized Supreme Pontificate) ఏర్పఱచుకోవాలి. దేవాలయాలలో నియామకాలూ, ఆచారాలూ, జీతాలూ, హిందువుల సామాజిక, ఆర్థిక, రాజకీయ పాలసీలూ అన్నీ ఆ పరమపీఠాధిపతులే నిర్ణయించాలి. ఆ నిర్ణయాలు అన్ని స్థాయిల్లోనూ వెనువెంటనే అమల్లోకి రావాలి. ప్రతి హిందువూ తన కుటుంబ సంప్రదాయాని కనుగుణంగా ఏదో ఒక ప్రపీఠంలోనూ, ఉపపీఠంలోనూ, అనుపీఠంలోనూ తన పేరు నమోదు చేసుకోవాలి. దాని స్వరూపాన్ని నేను ఈ క్రింది విధంగా ఊహించుకుంటున్నాను. ఈ క్రింద పరిశీలించండి.

హిందూధర్మసంగ్రహనిర్మాణం ఒక చారిత్రిక ఆవశ్యకత - 4 (సమాప్తమ్)

హిందూధర్మసంగ్రహాన్ని ఎవరు వ్రాయాలి ?

ధర్మసంగ్రహాన్ని మనం ప్రత్యేకంగా అపూర్వ సృజనాత్మక శక్తితో వ్రాసేదేమీ లేదు. మేటర్ అంతా వివిధ పాతగ్రంథాల్లో సిద్ధంగా, సిద్ధాన్నంలా ఉంది. మనం దాన్ని తెలుగులో ఎత్తిరాయడమే. తప్పేమీ లేదు. ఎందుకంటే వాటిల్లో లేని కొత్త విషయాలేవీ వ్రాసే హక్కు మనకి లేదు, మనం ద్రష్టలం (ఋషులం) కాము గనుక, సామాన్య మానవులమే కనుక ! అయితే పాతగ్రంథాల్లో దర్శనమిచ్చే పరస్పర వ్యాఘాతాలు (mutual contradictions) మన ఎత్తిరాతల్లోను, చూచిరాతల్లోను చోటు చేసుకోకుండా చాలా జాగ్రత్తలు తీసుకోవాలి. ఒక దేవాలయాన్ని ఒక్క మనిషో, కుటుంబమో కాకుండా ఊళ్ళోవాళ్ళంతా కలిసి కడితే మంచిదంటారు. అలాగే ఇలాంటి పవిత్రమైన సంగ్రహగ్రంథ నిర్మాణంలో ధార్మికులందఱి హస్తవాసీ పడాలని మన తాపత్రయం. అలా సిద్ధం చేసిన గ్రంథానికి ఎక్కువ మాన్యత లభిస్తుంది.

అందుచేత ఇదివఱకు పేర్కొన్న ఏడెనిమిది భాగాల్లో ఒక్కొక్కదాని కోసం ఒక్కొక్క రచయితల కమిటీ ఏర్పడాలి. ఒక్కొక్క కమిటీలో పదిమంది రచయితలకి తగ్గకుండా సభ్యులుండాలి. ఆ పదిమందిలో ఒకాయన/ ఒకావిడ Team Leader గా వ్యవహరించాలి. ఆ గ్రంథభాగానికి సంబంధించి ఒక్కొక్కఱికీ ఒక్కొక్క ప్రస్తావన మీద భోగట్టా (Data) సేకరించి వ్రాసే పని అప్పజెప్పాలి. ఇలా పూనుకుంటే తొందఱగా పనవుతుంది. ఏమో, ఒకసారి మొదలుపెట్టినాక వాళ్ళవాళ్ళ ఉత్సాహాన్ని బట్టి బహుశా కేవలం ఆఱునెలల్లోనే హిందూధర్మసంగ్రహం బయటికొచ్చినా ఆశ్చర్యపోనక్కరలేదు.

ఏ శైలిలో వ్రాయాలి ?

ముందస్తుగా దీన్ని తెలుగులో వ్రాసి ప్రచురించాలి. దీనికి తెలుగువారిలో లభించిన ప్రాచుర్యాన్ని బట్టి, అందుబాటులో ఉన్న నిధుల్ని బట్టి అనంతరం ఇతర భాషల్లో వెలువఱించే ప్రయత్నం చెయ్యవచ్చు. తెలుగులో వ్రాసినప్పుడు సరళ గ్రాంథికంలో వ్రాస్తే బావుంటుంది. గ్రాంథికం అంటే ఇక్కడ జటిల సంస్కృత సమాసాలూ, చాంతాడంత వాక్యాలూ, అర్థం కాని పాత తెలుగుపదాలు, గసడదవాదేశ సంధులూ, సరళాదేశ సంధులూ, నాటకీయ ఫక్కి అని అపార్థం చేసుకోకూడదు. సరళ గ్రాంథికమంటే నేననేది తేలికైన గ్రాంథికమని ! అంటే పదాలన్నీ ఆధునికమైనవే ఉంటాయి. క్రియాపదాల్లో మాత్రం కొంచెం గ్రాంథికం వాడతాం. ఉదాహరణకి :-

"హిందూధర్మము చాలా ప్రాచీనమైన ధర్మము. దీనిని వైదికధర్మమని, సనాతన ధర్మమని కూడా పిలిచెదరు. ఇది మొదట వేదముల ద్వారా ప్రకటితమైనది....."

ఇలాగన్నమాట. ఈ శైలి ఎవరికీ అర్థం కాకపోవడం జఱగదనుకుంటా.

ఉపదేశాత్మకమైన పవిత్ర మతగ్రంథాలకి వ్యావహారికం నప్పదు. ఎంత శిష్టవ్యావహారికంలో వ్రాసినా వాడుకభాషన్నాక అందులో కొంత మోటుదనం ఉన్నమాట నిజం. అందులో తటస్థతా ధ్వని (neutrality) తక్కువ. వాడుకభాషలో చేసే ఉద్ఘాటనలు (స్టేట్ మెంట్లు) గొడవలకి దారితీయడం సర్వసాధారణం. మన బ్లాగావరణంలో గొడవలకి సగం కారణం వ్యావహారికశైలే అని నా అభిప్రాయం.అందుకని వద్దంటున్నాను. ఆపైన జనం ఇష్టం.

ఏమని పేరు పెట్టాలి ?

ఈ టపాల పరంపరలో ప్రతిపాదిత గ్రంథపు స్వభావరీత్యా దాన్ని నేను హిందూధర్మసంగ్రహం అని పేర్కొన్నాను. కానీ అదే సమయంలో నా మనసులో వేఱే పేర్లు మెదుల్తున్నాయి. ఉదాహరణకి "బాలసంహిత" - (బాలవ్యాకరణం లాగా !) బాలుడు అంటే సంస్కృతంలో పిల్లవాడనే కాక ఇతర అర్థాలు కూడా ఉన్నాయి. తెలియనివాడు, ప్రాథమికదశలో ఉన్నవాడు (beginner) అని కూడా అర్థం. సంహిత అంటే సంధానం (కలపడం) చెయ్యబడినది అని అర్థం. అనేక విషయాలు కలిపి కూర్చిన గ్రంథం సంహిత. వయసులో ఎంత పెద్దయినా హిందూధర్మం గుఱించి ఏమీ తెలియనివాళ్ళు మనలో చాలామంది ఉన్నారు. వాళ్ళంతా బాలురే (beginners). పుస్తకానికి "బాల...." అని పేరుపెట్టినంతమాత్రాన మన శ్రమని మనం కించపఱచుకుంటున్నట్లు కాదు. ఆ మాటకొస్తే బాలవ్యాకరణం పేరుకే బాలవ్యాకరణం. దానికి ఈరోజు విశ్వవిద్యాలయ ప్రొఫెసర్లే అర్థం చెప్పలేక తలకిందులవుతూంటారు. మన ఉద్దేశమల్లా - ఈ సంగ్రహాన్ని మించిన గ్రంథాలున్నాయని, ఇది కేవలం ప్రాథమిక శిక్షేననీ సూచించడం.

ఎంత వ్రాయాలి ?

ఒక్కొక్క భాగం ఎంత ఉంటుందో ఇంకా పనిలోకి దిగకముందే ఊహించుకోవడం సాధ్యపడదు. కానీ మొత్తం పుస్తకమంతా కలిపి A4 సైజులో 600 పుటలకి మించకుండా చూసుకోవడం అవసరం (నా వ్యక్తిగత అభిమతం - 400 పుటలు)

ఎలా వెలువరించాలి ?

దీన్ని ముందుగా అంతర్జాలంలో వహణీయ పత్ర సంప్రకారం (PDF) గా వెలువరించాలి. దీనివల్ల మనకు ప్రపంచం నలుమూలలా ఉన్న హైందవాభిమానులందఱి feedback లభిస్తుంది. వారిచ్చే సలహా, సూచనల్ని బట్టి భవిష్యత్ ముద్రిత పాఠాంతరం (future version in print) యొక్క స్వరూప స్వభావాలెలా ఉండాలనేదాని మీద అందఱమూ కలిసి పునరాలోచన చెయ్యవచ్చు. జాలంలో గానీ, బయట గానీ రచయితల పేర్లు రచయితలుగా కాక సంపాదకవర్గ సభ్యులు (Members of the Editorial Board) గా మాత్రమే దర్శనమివ్వాలి. తొలి ప్రచురణల్లో మనం కాపీరైట్ క్లెయిమ్ చేసినప్పటికీ మలిప్రచురణల దశలో మాత్రం Open License గా మార్చాలి. అప్పుడు ఎక్కువమంది ప్రచురణకర్తలు దీన్ని ప్రచురిస్తారు. ఎక్కువమంది హిందువులకి అందుబాటులోకి వస్తుంది.

ప్రస్తుతానికింతే ! ఇంకా ఏమైనా మంచి ఆలోచనలుంటే దయచేసి తెలుపగలరు.

హిందూధర్మసంగ్రహనిర్మాణం ఒక చారిత్రిక ఆవశ్యకత - 3

హిందూమతంలో మూలసూత్రాలే కాక ఇంకా చాలా అంశాలున్నాయి. వాటన్నింటి గుఱించి సంక్షిప్తంగా - మఱియు అదే సమయంలో సమగ్రంగా హిందువులకి పరిచయం చేసే గ్రంథం కావాలి. ఆ గ్రంథం ప్రతి హిందూగృహంలోను తప్పనిసరిగా స్థానం సంపాదించుకోవాలి. నేనేం అనుకుంటున్నానంటే - ఆ ధర్మసంగ్రహం ఎనిమిది భాగాలుగా ఉంటే బావుంటుందని !

౧. ఉపాసనా భాగము (Actual prayer and worship) :- ఇందులో ప్రార్థనలూ, స్తోత్రాలూ, భజనగీతాలు, పూజావిధానాలు ఉండాలి. హిందువులు ఎక్కువగా పూజించే దేవీదేవులకి సంబంధించిన సమాచారమే ఉండాలి. స్థానిక దేవతల ప్రస్తావన అవసరం లేదు. హిందువులు సాధారణంగా--

1. విష్ణు-అవతారాలైన శ్రీరామచంద్రమూర్తిని
2. శ్రీకృష్ణ భగవానులను
3. శ్రీ వెంకటేశ్వరస్వామిని
4. శ్రీనరసింహస్వామివారిని
5. శ్రీసత్యనారాయణస్వామివారిని
6. శ్రీరామచంద్రుల ప్రియభక్తుడైన శ్రీ ఆంజనేయస్వామివారిని
7. శ్రీ లక్ష్మీ అమ్మవారిని, ఆవిడ అవతారాలను
8. సదాశివ భగవానుని
9. సదాశివుని అర్ధాంగి అయిన శ్రీ పార్వతీదేవిని, ఆవిడ ధరించిన వివిధ
అవతారాలను
10. సదాశివుని కుమారులైన శ్రీవిఘ్నేశ్వరులవారిని
11. శ్రీ సుబ్రహ్మణ్యస్వామివారిని
12. శ్రీ అయ్యప్పస్వామివారిని
13. సద్గురువైన శ్రీదత్తాత్రేయస్వామివారిని
14. దత్తావతారమైన శ్రీ షిరిడీ సాయిబాబాగారిని
15. మఱో దత్తావతారమైన శ్రీ మంత్రాలయ రాఘవేంద్ర ప్రభువులను
16. ఇంకొక దత్తావతారమైన శ్రీ వీరబ్రహ్మేంద్రులను
17. సూర్యభగవానుని

పూజిస్తారు. ఉపాసనాభాగంలోని విషయాల్ని వీరికి పరిమితం చేస్తే సరిపోతుంది. ఇందులో విష్ణుసహస్రనామస్తోత్రాన్ని కూడా చేర్చాలి.

౨. వేదాంతభాగము :- ఇందులో ఇంతకుముందు తెలియజేసిన మూలసూత్రాలన్నింటి గూర్చిన వివరణలూ గట్రా అన్నీ ఇవ్వాలి. భగవద్గీత మీద ఆధారపడి ఈ భాగాన్ని నిర్మిస్తే బావుంటుంది. ఇందులో ఆధునిక అవతారపురుషుల సూక్తుల్ని కూడా చేర్చాలి.

౩. సాధనభాగము : ఇందులో భక్తి, కర్మ, జ్ఞాన, యోగమార్గాల్ని వేఱువేఱుగా వివరించాలి.

౪. క్రియాభాగము :- ఇందులో జాతకర్మ, నామకరణం, ఉపనయనం, వివాహం, గర్భాధానం, గృహప్రవేశం, అంత్యక్రియలు, వివిధశాంతులు మొదలైనవాటి ప్రక్రియని కేవలం వర్ణించాలి. మంత్రాలు మాత్రం ఇవ్వకూడదు. గ్రంథం అనవసరంగా విస్తారమైపోతుంది. ఆ గొడవేదో పురోహితులకి వదిలిపెడితే మేలు.

౫. ధర్మశాస్త్ర భాగము :- ఈ విషయమై కొన్ని సలహాలూ, సూచనలూ చేయదల్చుకున్నాను. సహృదయంతో అర్థం చేసుకోగలరని ప్రార్థన. దీన్ని కూర్చడానికి మను, పరాశర, యాజ్ఞవల్క్య స్మృతుల్లోంచి విషయాల్ని సంగ్రహించవచ్చు. ఆపస్తంబ, బోధాయన, ఆశ్వలాయన ధర్మసూత్రాలు మొదలైన గ్రంథాల్ని కూడా సంప్రదించాల్సి ఉంటుంది.

పాత ధర్మశాస్త్రాల్లో కులపరమైన ఆదేశాలూ, సూచనలూ చాలా ఎక్కువ. మారిన దేశకాల పరిస్థితుల దృష్ట్యా మన హిందూధర్మసంగ్రహంలో మాత్రం కులప్రస్తావన సబబు కాదు. అదే విధంగా ర్యాడికల్ ఫెమినిస్టులు ప్రతి చిన్నవిషయం మీదా రాద్ధాంతం చేసి మతం మీదా, సంస్కృతి మీదా అసహ్యంగా బుఱద జల్లుతున్న దృష్ట్యా రెండు, మూడు అంశాలు మినహాయించి పూర్వీకులు చెప్పిన స్త్రీధర్మాల్లో ఎక్కువభాగం మీద సంగ్రహకర్తలు మౌనం వహించడం శ్రేయస్కరం. అయితే విడాకులకూ, విచ్చలవిడి తిరుగుళ్ళకు, స్త్రీపునర్వివాహాలకు అనుకూలంగా ఒక్కముక్క కూడా ఎక్కడా వ్రాయకూడదు. ఎందుకంటే చట్టం అంగీకరించినప్పటికీ హిందూధర్మం విడాకుల్ని, స్త్రీపునర్వివాహాన్నీ అంగీకరించదు. ఈ మతం యొక్క మూలసిద్ధాంతాలకి అది విరుద్ధం కావడమే అసలు కారణం. చట్టం అంగీకరించిన ప్రతిదానికీ మతం ఆమోదముద్ర వెయ్యదు. ప్రభుత్వమూ, దాన్ని నడిపే రాజకీయ నాయకులూ మతానికి ప్రమాణం కాదు. వాళ్ళు "స్వలింగసంపర్కం చట్టబద్ధం, లేదా incest చట్టబద్ధం" అంటే ఇక్కడ అందు కనుకూలంగా ధర్మశాస్త్రాలు మారవు, మారకూడదు.

అదే విధంగా భౌతిక దృగ్విషయాల్ని సైతం మతం చూసే విధానం వేఱు. సైన్సు చూసే విధానం వేఱు. సైన్సు దృక్పథం, మతానికి ప్రమాణం కాదు. మతానికి పూర్వఋషులే పరమప్రమాణం. సైన్సు కనుగుణంగా ఇక్కడ ఒక్కముక్క కూడా మారదు, మారకూడదు. "మనుషులందరూ మాంసాలు, నదులు కేవలం నీళ్ళు" అంటుంది సైన్సు. "కాదు, నది దేవత" అంటుంది మతం. అందుచేత ధర్మసంగ్రహాన్ని కూర్చేటప్పుడు మతాని కనుగుణంగా లేని అన్ని దృక్పథాల్నీ నిర్మొహమాటంగా త్రోసిపుచ్చడమే మన పాలసీ కావాలి. సైన్సు క్షేత్రం సైన్సుది. మతక్షేత్రం మతానిది. రెండూ కలిపి పిసికి పిండి చేసి కలగాపులగం చెయ్యకూడదు.

ధర్మశాస్త్రభాగంలో హిందూపండుగల నేపథ్యమూ, వాటిని ఎలా జఱుపుకోవాలి మొ|| వివరాలు కూడా ఇవ్వాలి.

౬. ప్రామాణిక భాగము :- ఇందులో హిందూమతానికి ప్రామాణికమైన యావత్తు గ్రంథాల వర్ణనా ఇవ్వాలి. ధర్మసంగ్రహాన్ని దాటి పురోగత అధ్యయనానికి (Advanced Study) వెళ్ళదల్చుకున్నవారికి అది ఆసక్తికరంగా ఉంటుంది.

౭. ఋషికీర్తన :- ఇందులో మన దేశంలో జన్మించిన మహర్షుల, మహనీయుల వివరాలు ఒక్కొక్కటి ఒక్కొక్క పుట, లేదా అఱపుట మించకుండా ఇవ్వాలి.

౮. స్థలపురాణభాగము :- దేశంలోని ప్రముఖతీర్థక్షేత్రాల పుట్టుపూర్వోత్తరాల వర్ణన.

నాకు స్ఫురించినవి ఇవి. ఇంకా ఏమేం చేర్చవచ్చునో సోదర సభ్యులు దయచేసి సూచించగలరు.

హిందూధర్మసంగ్రహనిర్మాణం ఒక చారిత్రిక ఆవశ్యకత - 2

మతం అనేది కొన్ని సజాతీయమైన (homogenous) స్వయంపోషకమైన (self-sustained) సమగ్ర విశ్వాసాల వ్యవస్థ (integrated belief system). అందుచేత పురాణకథలు ఆ విశ్వాసాలకి ఉపబలకాలే (supportive) తప్ప అవే మతసర్వస్వం కాదు. పురాణకథలు జఱక్కముందు కూడా హిందూధర్మం ఉంది. కనుక మన ప్రజలకి కావాల్సింది ఆ మౌలిక హిందూమతమే. అసలు ఏ విధమైన విశ్వాసాలు ఉంటే వాడు హిందువవుతాడు ? ఇన్ని లక్షల శ్లోకాల ద్వారా మన పూర్వీకులు మనకి బోధించ నుద్దేశించినదాని సారాంశమేంటి ?

౧. భగవంతుడు ఉన్నాడు.

౨, ఆయన భార్య మఱియు మన జగన్మాత అయిన భగవతి ఉంది. (అమ్మవారు లేరని, అయ్యవారు మాత్రమే ఉన్నారని వాదించేవాడు ఎట్టి పరిస్థితుల్లోను హిందువు కాడు)

౩. సర్వాంతర్యామిత్వం, సర్వశక్తిమత్త్వం, సర్వజ్ఞత్వం, శాశ్వతత్వం, సర్వేశ్వరత్వం, సృష్టిస్థితిలయకారకత్వం, స్తోత్రప్రియత్వం, భక్తసులభత, పవిత్రత, పాప నిరాసకత్వం వారి లక్షణాలు.

౪. భగవంతుడు మఱియు భగవతి ఏకకాలంలో ఏకులూ, అనేకులూ కూడా అయి ఉన్నారు.

౫. అలాగే వారు ఏకకాలంలో సాకారులూ (సగుణులూ), నిరాకారులూ (నిర్గుణులూ) అయి ఉన్నారు.

౫. భగవంతుడు దుష్టశిక్షార్థము, శిష్టరక్షణార్థము భూలోకంలో మానవశరీరంతో అప్పుడప్పుడు జన్మిస్తాడు

౬. ఆయన అవతారాలు అనంతం. అనగా చిట్టచివఱి అవతారమంటూ ఏమీ లేదు.

౭. భగవంతుడు ప్రపంచాన్ని సృష్టించాడు అంటే ఆయన తానే ప్రపంచ స్వరూపాన్ని ధరించాడని భావం.

౮. కనుక ప్రతి స్థావర-జంగమ స్వరూపంలోను భగవంతుడున్నాడు.

౯. కనుక ప్రకృతిలో కనిపించే శక్తులన్నీ దేవతామూర్తులే.

౧౦. ఆ విధంగానే ప్రతిజీవిలోను దేవుడున్నాడు కనుక ప్రతిజీవికీ తనదంటూ ఒక జీవాత్మ ఉంటుంది.

౧౧. అందుచేత భగవంతుడికి ఏ పేరు పెట్టినా, ఏ రూపంలో కొలిచినా, ఆయనతో ఏ విధమైన అనుబంధాన్ని ఏర్పఱచుకున్నా ఆ ఆరాధన ఆయనకే చెందుతుంది.

౧౨. కనుక విగ్రహారాధన కూడా భగవదారాధనే.

౧౩. కనుక అన్ని ఆరాధనామార్గాలూ సత్యమే.

౧౪. భక్తి, కర్మ, జ్ఞానము, యోగము అనే నాలుగు మార్గాల్లో భగవంతుణ్ణి చేఱుకోవచ్చు.

౧౪. కొత్తదేదీ రాదు. ఉన్నదేదీ పోదు. (నాఽసతే విద్యతేఽభావో నాఽభావో విద్యతే సతః) కనుక భగవంతునిలో లేని గుణాలేవీ జీవుల్లో లేవు. కనుక జీవుల జీవగుణాలు భగవంతునికి అసహ్యించుకోదగినవి కావు.

౧౫. కనుక ఆయన జీవులన్నింటినీ సమానంగా ప్రేమిస్తాడు.

౧౬. మంచిపనైనా, చెడ్డపనైనా ప్రతిపనికీ ఫలితం ఉంది. దానికి కర్మఫలం అని పేరు. మంచిపనులకి మంచి ఫలితమూ, చెడ్డపనులకి చెడ్డఫలితమూ ఎవరైనా అనుభవించాల్సిందే.

౧౭. ఈ జన్మలో చేసిన పనుల ఫలితాన్ని ఈ జన్మలోనే అనుభవించడం కుదఱదు కనుక ప్రతి మనిషీ చనిపోయాక ఈ లోకంలో గానీ, ఇతరలోకాల్లో గానీ జన్మిస్తాడు.

౧౮. కర్మఫలాన్ని అనుభవించే నిమిత్తం ఎవరు ఎవరుగా అయినా, ఏదిగా అయినా పుట్టవచ్చు, ఆడవారు మగవారుగా, జంతువులు మనుషులుగా, మనుషులు జంతువులుగా, స్వదేశీయులు పరదేశీయులుగా కూడా జన్మించవచ్చు.

౧౯. వ్యక్తిగత కర్మలకి వ్యక్తిగత ఫలం, సామూహిక కర్మలకి సామూహిక ఫలం లభిస్తాయి.

౨౦. ఈ కర్మల చక్రం నుంచి భక్తి, కర్మ, జ్ఞాన, యోగ పద్ధతుల సహాయంతో బయటపడ్డమే మానవజన్మ పరమార్థం.

౨౧. ఈ పద్ధతుల్ని మనకందించేవారు తల్లి-తండ్రి-గురువు. కనుక వీరు భగవంతునితో సమానులు.

౨౨. ఈ పద్ధతుల్ని అవలంబించాలంటే ఈ గురువుల సహాయంతో బ్రహ్మచర్య, గార్హపత్య, వానప్రస్థ, సన్న్యాసాశ్రమాల్లో ఏదో ఒకటి స్వీకరించాలి.

నాకు స్ఫురించిన అత్యంత ప్రాథమిక హిందూ ధర్మసిద్ధాంతాలివి. ఇంకా ఏమైనా మీకు అదనంగా స్ఫురిస్తే జతచేర్చండి. ప్రతిపాదించిన హిందూధర్మసంగ్రహం ద్వారా ఈ ప్రాథమికాల్ని జనం బుఱ్ఱలకి ఎక్కించాలి. "మీ మతసారాంశం ఏంటి ?" అని బయటివాడెవడైనా అడిగితే సమాధానం చెప్పే స్థితిలో సామాన్య హిందువు ఉండాలి. ఆ పుస్తకం ప్రతిహిందువునీ ఆ స్థాయికి తీసుకురావాలి.

హిందూధర్మసంగ్రహనిర్మాణం ఒక చారిత్రిక ఆవశ్యకత - 1

ప్రియమైన హిందూబంధువులారా !

మన హిందూధర్మం అతివిశాలమైనది. ఎంతగా అంటే - ప్రపంచంలో స్వతంత్ర మతాలని చెప్పబడేవి సైతం తత్త్వచింతనా పరిణతిలో కనీసం దీని శాఖలక్కూడా సాటిరావంటే అతిశయోక్తి లేదు. అలాంటి మహోన్నత సంప్రదాయానికి భౌతిక వారసులమైన మనకు ఇది గర్వకారణం కావచ్చు. కానీ అదే సమయంలో ఈ పరిస్థితి మనకి కొంచెం ఇబ్బందికరం కూడా ! కారణం - మన మతగ్రంథాలు సంఖ్యలోను, పరిమాణంలోను అతిపెద్దవి. వందలాది సూక్తాలూ, వందలాది మంత్రాలూ గల నాలుగు వేదాలు, అంతూపొంతూ అంతుపట్టని ఆఱు వేదాంగాలు, లక్ష శ్లోకాల మహాభారతం, 24,000 శ్లోకాల రామాయణం, 108 ఉపనిషత్తులు, బ్రాహ్మణాలూ, ఆరణ్యకగ్రంథాలూ, తంత్రాలు, వివిధయోగశాస్త్రాలూ, ఛప్పన్న ధర్మశాస్త్రాలు, 18 పురాణాలూ, ఇంకో 18 ఉపపురాణాలూ. (వీటిల్లో 88,000 శ్లోకాల స్కాందపురాణం లాంటివి చాలా ఉన్నాయి) మళ్లీ వీటన్నింటిమీదా పండితుల/ పీఠాధిపతుల వ్యాఖ్యానాలూ, భాష్యాలూ. ఇది ఒక ఈదరాని మహాసముద్రం. ఒకరు ఒక జీవితకాలమంతా వెచ్చించినా వీటన్నింటినీ పుర్తిగా చదివి బోధపఱచుకోవడం గానీ గుర్తుంచుకోవడం గానీ సాధ్యం కాదు. అందుచేత ఎవరైనా తాను హిందూమతంలో expert ననీ, Authority ననీ చెప్పుకుంటే అది ఈ సహస్రాబ్దపు పచ్చి అబద్ధం (millenium bluff) అవుతుంది. అందుచేత మనలో మహామేధావులైనవారు కూడా తమతమ అనూచాన శాఖలకే పరిమితమవుతున్నారు, శాఖాపరమైన సంకుచితత్వం వల్ల కాదు, అంతకంటే ఏమీ చెయ్యలేని నిస్సహాయత వల్ల !

"శబ్దజాలమ్ మహారణ్యం చిత్తభ్రమణ కారణమ్" అన్నారు ఆదిశంకరులు. గ్రంథజాలం కూడా అలాంటిదే. మనకి పుస్తకాలెక్కువై, పుస్తకాలతో పాటు వాటి రచయితలూ, తోకల్లా ప్రక్షిప్తకారులూ మితిమీఱి, ఒక పుస్తకంలో చెప్పేదానికీ, ఇంకో పుస్తకంలో చెప్పేదానికీ పొత్తు కుదఱక "అసలు మొత్తం హిందూధర్మమే బోగస్" అనే ఒక శ్రేణి నాస్తికజనం ఉత్పత్తి కావడానికి సైతం కారకులమయ్యాం. ఈ గ్రంథబాహుళ్యం మన మతాభివృద్ధికి ఇంకో రకంగా కూడా ఆటంకంగా పరిణమించింది. మనం మతాన్ని ఇతరదేశాల్లో వ్యాప్తి చెయ్యాలంటే ఏ గ్రంథాన్ని అక్కడివాళ్ళకి బోధించాలి ? మన మతగ్రంథాలు ఎంతటి clear-cut specialization తో కూడుకొన్నవంటే, ఏ ఒక్క పుస్తకమూ హిందూధర్మం మొత్తాన్ని కనీసం క్ఌప్తంగా కూడా ప్రతిబింబించదు. ఎంతసేపూ అదేంచెప్పదల్చుకుందో అదే చెబుతుంది. (భగవద్గీత ఒక్కటే కొంచెం మినహాయింపనుకుంటా) చచ్చినట్లు ఇతర ఉద్గ్రంథాల్ని సంప్రదించి తీఱాల్సిందే. పుస్తకాలు చదవడం, తలలు పట్టుకోవడం మేధావుల కాలక్షేపం. సామాన్య మానవుడి కవన్నీ ఎందుకు ? "నాకు కాస్త ప్రేయర్ నేర్పు చా"లంటాడతను. మతాన్ని వ్యాపింపజేయాంటే అది నిత్యజీవితానికి పనికొచ్చే మతమై ఉండాలి. ఊరికే ఆకాశ వేదాంతాలతో, లేని అంతరార్థాలతో, పిచ్చిపిచ్చి శబ్దవ్యుత్పత్తులతో జనాన్ని ఎడాపెడా చావగొట్టడం వల్ల ప్రయోజనం లేదు. మతగ్రంథం సామాన్యమానవుడికి అందుబాటులో, అతని అవగాహనకి సరిపోయే స్థాయిలో, అతని టైమ్ తినెయ్యని విధంగా ఉండాలి. ప్రతి చిన్నవిషయానికీ పురోహితులనో, పౌరాణికులనో అడిగే పనిలేకుండా అతను తనంతట తాను రిఫర్ చేసుకొని తెలుసుకోవడానికి వీలయ్యే సైజులో ఒకే ఒక మతగ్రంథం ఉండాలి.

మఱోపక్క విదేశాలకి వెళ్ళిన హిందువులు కూడా తమ పిల్లలకి హిందూధర్మాన్ని ఎలా పరిచయం చెయ్యాలో ఏమని వివరించాలో, ఎక్కణ్ణుంచి మొదలుపెట్టాలో అర్థం కాక అంతర్గతంగా సతమతమవుతున్నారు. వాళ్ళు ఇంగ్లీషులో ముద్రించిన రామాయణ భారతాది గ్రంథాల్ని పిల్లల చేతుల్లో పెడుతున్నారు. ఇందువల్ల మేలు కంటే కీడే ఎక్కువ జఱుగుతోంది. అది వాళ్ళ తప్పు కాదు. మతాన్ని సామాన్యమానవుల అవగాహనకి దగ్గఱగా తీసుకురావడం కోసం మన పూర్వీకులు హిందూమతాన్ని పూర్తిగా పురాణకథల మీద, పురాణపురుషుల వ్యక్తిగత ప్రవర్తన మీద ఆధారపడ్డ మతంగా మార్చేశారు. ఆ పురాణపురుషుల్లో వ్యక్తిగత లోపాలుంటే "అసలు మతమంతా బూతే" ననే ప్రచారం జరుగుతోంది. ఆ రూట్ లో ఈ మధ్య చాలామంది నాస్తికులయ్యారు, అవుతున్నారు. ఆ ఇతిహాసాల్లో వివరించబడ్డ ధర్మాలు పిల్లల స్థాయిలో అర్థమయ్యేవి కావు. ఆ తరువాతి దశల్లో వాళ్ళు ఆ పరిజ్ఞానాన్ని కుతర్కం కోసం దుర్వినియోగం చేసే సావకాశం హెచ్చు. కనుక ముందు కావాల్సినవి పురాణకథలు కావు. మతసిద్ధాంతాల్లోను, బోధనల్లోను బలమైన పునాదులు. వాటినేర్పఱిచే మతగ్రంథం మన కత్యవసరంగా కావాలి.

హైందవ సాహిత్యాన్ని భండారించాలి (Archiving)

లిఖిత సాహిత్యం లేని సంస్కృతిని జానపదం అంటారు. అందుచేత సంప్రదాయమూ, సంస్కృతీ ఎంత ముఖ్యమో అందుకు సంబంధించిన లిఖిత సాహిత్యమూ అంతే ముఖ్యం. మనకి ఈ రోజున ముద్రితరూపంలో లభిస్తున్న హైందవ సాహిత్యం - ఎంతో ఎంతెంతో ఇంకెంతో నశించిపోగా భగవదనుగ్రహం చేత మిగిలి బతికొచ్చి మనదాకా చేఱినటువంటిది. పండిత కుటుంబాలు నిస్సంతుగా నిర్వంశమై అంతరించడం, కరువుల వల్ల వలసపోవడం, యుద్ధాల్లో కూలిపోయిన, కాలిపోయిన ఇళ్ళతో పాటు తాటాకు గ్రంథాలు కూడా కాలిపోయి పరశురామప్రీతి కావడం మొదలైన అనేక కారణాల మూలంగా ఎంతో హిందూవిజ్ఞానం కాలగర్భంలో కలిసిపోయింది.

మన తెలుగు సాహిత్యమే తీసుకుంటే గత వెయ్యేళ్ళలో వ్రాయబడ్డ అనేక గ్రంథాలు మాయమయ్యాయి. అన్నీ పోగా ఈరోజు మనకి కేవలం 1, 400 (పధ్నాలుగొందలు) ప్రాచీన తెలుగు టైటిల్స్ (కలిశకం 4100 - క.శ. 4900 మధ్యకాలానివి) లభిస్తున్నాయి. అన్నమాచార్యులనే ఒక తెలుగు మహాకవి ఉన్నట్లు గుఱజాడకి గానీ, వీరేశలింగం పంతులుగారికి గానీ తెలియదు. మన తరానికి మాత్రమే తెలిసింది. ఎందుకంటే వారి కాలానికి అన్నమయ్య కీర్తనలు బయట పడలేదు. తొలిసారిగా వేటూరి ప్రభాకరశాస్త్రిగారు ఆ కీర్తనల్ని కనుగొన్నారు. అయితే అన్నమయ్య కీర్తనలు మొత్తం 30,000 (ముప్ఫైవేలు) అని ఆ కీర్తనలు వ్రాసి ఉన్న రాగిఱేకుల మీద పేర్కొనగా మనకి వాస్తవంగా దొఱికినవి మాత్రం 12,000 (పన్నెండువేలు) మాత్రమే. మిగతావి ఏమయ్యాయో తెలియదు. మహాకవి క్షేత్రయ్య వ్రాసిన కీర్తనలు కొన్ని వేలున్నాయంటారు. మనకి వాస్తవంగా దొఱుకుతున్నవి 300 మాత్రమే. కాలజ్ఞానం మూడులక్షల గ్రంథం వ్రాశామని బ్రహ్మంగారు పేర్కొన్నారు. (గ్రంథం అంటే 32 అక్షరాలు) కానీ లభ్యమవుతున్న కాలజ్ఞానం అంత విస్తారంగా లేదు.

ఇలా మన ప్రాలుమాలిక కారణంగా ఉజ్జ్వలమైన హిందూసాహిత్యం - ప్రపంచదేశాల మధ్య మనల్ని తలెత్తుకు తిరిగేలా చెయ్యగల సాహిత్యం రోజురోజుకీ నశించిపోతున్నది. ఎన్నో వేదసంహితలు నశించిపోయాయి. ఉపవేదాలన్నీ దాదాపుగా నశించినట్లే. మనకి లభిస్తున్న చతుర్వేదాలు పైకి దిండ్ల (pillows - తలగడల్లా) కనిపిస్తున్నప్పటికిన్ని అవి అసలు వేదాల పరిమాణంతో పోలిస్తే బహుచిన్నవి.

అన్నమయ్య కీర్తనలైనా - రాగిఱేకులమీద వ్రాసి తిరుమలకొండపై ఒక గూట్లో భద్రపఱచబట్టి కనీసం 500 ఏళ్ళ తరువాతైనా వాటిని కనుక్కోగలిగాం. మనం ఈరోజు పుస్తకాల్ని ముద్రిస్తున్న కాయితాలనబడే పదార్థం బొత్తిగా ఆధారపడదగనిది. సీడీల్ని, ఇంటర్నెట్ నీ అసలు నమ్మడానికి లేదు. కాయితాలు కాకుండా రాగిఱేకుల్లాంటి ఇంకేదైనా భౌతిక సామగ్రి మీద మన యావత్తు హిందూసాహిత్యాన్ని భద్రపఱచాల్సి ఉంది. అలా భద్రపఱిచేటప్పుడు ఒక చోట కాకుండా దేశంలో అనేక చోట్ల - అంటే కనీసం ఒక రెండొందల ప్రదేశాల్లో భద్రపఱచాలి. అంటే ఒక్కొక్క గ్రంథానికీ 200 ప్రతులు తయారు చేయించాలి. ఇది చాలా బృహత్కార్యం అని, కనీసం రెండు మూడు తరాల చేపట్టు (project) అనీ నాకు తెలుసు. అయితే ఒక ఏకాభిప్రాయమూ, ఒక ముందస్తు ఆలోచనా అవసరమనే ఉద్దేశంతో మీ ముందు పెడుతున్నాను.